โรงพยาบาลก็นับเป็นองค์กรเล็กๆ องค์กรหนึ่ง ฉินเสี้ยวหยวนเป็นผู้อำนวยการ ถานลี่กั๋วเป็นเลขา โรงพยาบาลก็นับเป็นหน่วยงานทางธุรกิจอย่างหนึ่ง ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลค่อนข้างซับซ้อน ในฐานะที่เป็นผู้กำหนดทิศทางของโรงพยาบาล ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็เหมือนกับศัตรูหัวใจ แต่คนรักที่พวกเขาต้องแย่งชิงกันคือโรงพยาบาล ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรของโรงพยาบาลก็ต้องแข่งกันสักครั้ง
โจวเสี่ยวตงมีฐานะเป็นหมออายุรกรรม มีอิทธิพลกับฝ่ายอายุรกรรมค่อนข้างมาก ส่วนจางโหย่วฝูอยู่แผนกศัลยกรรมทั่วไป สือฉีคือคนที่ถานลี่กั๋วเป็นคนผลักดันขึ้นไป
ดังนั้นเรื่องโควต้าการบรรจุ จะว่าเล็กก็เล็กจะว่าใหญ่ก็ใหญ่ อย่างไรก็สร้างคลื่นลมได้บ้าง
ทว่าสำหรับเฉินชางแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่!
……
ภายในห้องทำงานของหัวหน้าแผนกฉุกเฉิน
ในตอนที่หลี่เป่าซานนำข่าวนี้มาบอกกับเฉินชาง เฉินชางก็เบิกตากว้างทันที
“บรรจุหรือครับ?”
หลี่เป่าซานกลอกตา “คุณถามแบบนี้มาหกรอบแล้วนะครับ ใช่แล้ว บรรจุ! ไม่ใช่เข้าระบบสัญญา”
“ตอนนี้ถูกจางโหย่วฝูแห่งแผนกศัลยกรรมทั่วไปและสือฉีจากแผนกศัลยกรรมทรวงอกสอดมือสอดเท้าเข้ามายุ่งแล้ว แต่ประวัติการศึกษาของคุณค่อนข้างแย่ ผู้อำนวยการฉินจึงทำอะไรไม่ได้”
เฉินชางฟังมาถึงตรงนี้ก็ทำได้เพียงขมวดคิ้ว
เดิมทีสังคมก็เป็นเช่นนี้อยู่แล้ว ยิ่งเป็นของดีก็ยิ่งได้มายาก
นี่คือยุคที่เรียกได้ว่า “ผู้แข็งแกร่งครอบครองทุกอย่าง”
เพียงแต่เฉินชางยังม
