เมื่อเฉินชางได้ยินว่าหวังเซี่ยงจวินสุดยอดขนาดนี้ก็รู้สึกแปลกใจ แต่ก็เท่านั้นเอง
ถึงอย่างไรคนอื่นเขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตนเองมากนัก เมื่อวานเป็นเพียงการร่วมมือกันเฉยๆ อย่างมากก็ทิ้งความประทับใจอันดีไว้ให้ ถ้าคิดจะให้อีกฝ่ายช่วยตนจริงๆ ย่อมเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ คุณต้องอยู่ในเงื่อนไขระดับเดียวกันถึงจะเข้ากันได้ดี มิฉะนั้นความสัมพันธ์จะไม่ยืนยาว
เมื่อเห็นว่าได้เวลาแลกเวรแล้ว ทุกคนก็พากันมาที่ห้องทำงาน จางซูมองเฉินชาง พยักหน้าให้เล็กน้อย เมื่อวานหากไม่ใช่เพราะเฉินชาง จะเกิดผลเสียอย่างไรคงพูดยาก
“เมื่อวานลำบากคุณแล้ว เสี่ยวเฉิน!”
เฉินชางยิ้ม “อาจารย์จาง ผมก็เหมือนแมวตาบอดที่บังเอิญไปเจอหนูตาย โชคดีเท่านั้นน่ะครับ”
เฉินปิ่งเซิงเพิ่งเข้ามาพอดี “งั้นต่อไปคุณต้องจับหนูตายให้มากสักหน่อยนะครับ”
ทุกคนหัวเราะขึ้นมา
ในดวงตาของเฉินชางก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นคนรุ่นใหม่ที่ทำงานหนักและไม่หยิ่งยโส ทำให้คนเกลียดไม่ลงจริงๆ!
ยิ่งสำหรับผู้หญิงด้วยแล้ว ความหล่อมักจะเป็นอาวุธสังหารที่ยอดเยี่ยมที่สุดไปตลอดกาล
แต่มีคนชอบก็ต้องมีคนเกลียด
มิฉะนั้นความดีเลวคงไม่สมดุล
หวังหย่งเห็นว่าทุกคนพากันชมเชยเฉินชาง ในใจก็รู้สึกไร้รสชาติ จะอย่างไรทั้งสองก็เข้ามาที่แผนกฉุกเฉินปีเดียวกัน เป็นพนักงานชั่วคราวเหมือนกัน แล้วเขายังพยายามมากด้วย
หวังหย่งโชคดีกว่าเฉินช
