ภายในห้องฟอกไตผ่านช่องท้อง ทุกคนเปลี่ยนไปสวมชุดผ่าตัดแล้ว ได้แต่ยืนอยู่ที่นั่น ไม่รู้ว่าต้องทำอะไร จึงรู้สึกอึดอัด!
โดยเฉพาะสหายเก่าอย่างหลี่เป่าซาน!
ในฐานะที่หลี่เป่าซานเป็นหมอมีชื่อเสียง แต่กลับไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี นี่เป็นเรื่องน่าอึดอัดใจขนาดไหนกัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อหลี่เป่าซานเห็นเฉินชางกำลังยุ่งวุ่นวาย และถึงอย่างไรเขาก็เปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว จึงเดินเข้าไปถามตรงๆ “ให้ผมช่วยมั้ยครับ?”
เฉินชางพยักหน้า “ขอบคุณครับหัวหน้า ช่วยผมดึงคีมทีนะครับ”
หลี่เป่าซานพยักหน้า
ผู้อำนวยการห่าวก็มีฐานะเป็นศัลยแพทย์เช่นกัน เพียงแต่ภายหลังดูแลเรื่องธุรการ จึงทำฝีมือตัวเองหายไปครึ่งหนึ่ง!
แต่ยังคงพูดขึ้นมาว่า “เดี๋ยวผมเตรียมเครื่องมือให้พวกคุณนะครับ!”
เฉินชางพยักหน้า “รบกวนแล้วครับผู้อำนวยการห่าว”
ห่าวซวี่เลี่ยงยิ้ม “ไม่รบกวนเลยครับ…”
ด้วยเหตุนี้ การผ่าตัดครั้งใหญ่ที่สุดที่เฉินชางเคยทำในโรงพยาบาลอันดับสองก็เริ่มขึ้น โดยมีหลี่เป่าซานผู้เป็นหมอชื่อดังในมณฑลคอยถือคีมและรองผู้อำนวยการห่าวซวี่เลี่ยงคอยส่งเครื่องมือ!
แต่เฉินชางก็ไม่ได้ลำพองใจ เขารู้ดีว่าเรื่องนี้คุยโม้ไปได้สามปีเลยทีเดียว
ตอนนี้หลี่เป่าซานไม่ได้เคร่งเครียดแบบเมื่อครู่นี้แล้ว การผ่าตัดของศัลยแพทย์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง เหล่าหลี่คุ้นเคยกับการผ่าร่างกายของมนุษย์มากกว่าใบหน้าตัวเองเสียอีก
แม้จะสวนท่อล้างไตผ่านช่องท้องไม่เป็น แต่นั่นเป็นเพราะ
