ูดขึ้นว่า “ล้างกระเพาะหรือยังครับ? แล้วให้ยาหรือยัง?”
จางซูพยักหน้า “ล้างทุกคนแล้วค่ะ! ใช้โซเดียมคาร์บอเนตหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ล้างเสร็จแล้วก็ใช้โซเดียมคาร์บอเนตสี่เปอร์เซ็นต์ปริมาณสองร้อยห้าสิบมิลลิลิตรหยดทางเลือดเพื่อล้างพิษ ใช้แมนนิทอลยี่สิบเปอร์เซ็นต์ปริมาณสองร้อยห้าสิบมิลลิลิตรรวมกับเดกซาเมทาโซนสิบมิลลิกรัมฉีดทางเลือดเพื่อป้องกันอาการบวมน้ำในสมอง”
“แต่ว่า…มีผู้ป่วยหกคนอาการค่อนข้างสาหัส ต้องการฟอกไต ตอนนี้ถูกส่งไปที่ห้องฟอกไตแล้ว แต่ฉันเป็นห่วงผู้ป่วยเตียงสามและเตียงเจ็ด ตอนนี้พวกเขาสลบไปแล้ว”
หลี่เป่าซานพูดขึ้น “ผมจะไปถามโรงพยาบาลอื่นดูว่ามีเครื่องฟอกไตว่างหรือเปล่า!”
พูดจบหลี่เป่าซานก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเริ่มต่อสายโทรออก “เหล่าเฉิน ผมหลี่เป่าซานนะครับ ตอนนี้เครื่องฟอกไตของโรงพยาบาลพวกคุณใช้งานอยู่หรือเปล่าครับ? ไม่มีหรือ! โอเคครับ เท่านี้นะครับ…”
โทรไปสี่ห้าสายแล้ว แต่โรงพยาบาลที่ฟอกไตได้ต่างก็ใช้งานเครื่องฟอกไตทั้งหมด!
จะทำอย่างไรดี?
หลี่เป่าซานรู้สึกร้อนรน จู่ๆ เขาก็คิดถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
“โรงพยาบาลเพิ่งซื้อเครื่องฟอกไตทางช่องท้องมาใหม่หลายเครื่องไม่ใช่หรือ?”
เมื่อเขาคิดถึงตรงนี้ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ต่อสายหาผู้อำนวยการของสถาบันในสังกัดโรงพยาบาล ผู้อำนวยการห่าว “ผู้อำนวยการห่าว ผมหลี่เป่าซานนะครับ ตอนนี้เครื่องฟอกไตทางช่องท้องของโรงพยาบาลเราใช้ได้หรือเปล่าครับ? ตอนนี้มีผู้ป
