ได้!”
เสียงของเฉินชางไม่ดังนัก แต่เป็นเหมือนเสียงสายฟ้าฟาด ดึงความสนใจของทุกคนในห้องประคองชีพอันเงียบสงัดนี้ไปทันที!
หลี่เป่าซานหันมา ในดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนใจ มองเขาราวกับเป็นดาวช่วยชีวิต!
“คุณพูดว่าอะไรนะครับ?”
เฉินชางพูดอีกครั้ง “ผมบอกว่าผมฟอกไตทางช่องท้องได้ครับ”
หลี่เป่าซานดวงตาเป็นประกายราวกับเปลวเพลิง “คุณแน่ใจนะ?
เฉินชางพูดขึ้นทันที “ผมแน่ใจ!”
หลี่เป่าซานหันไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พูดกับห่าวซวี่เลี่ยงว่า “ผู้อำนวยการห่าว ผมหาคนที่ใช้เครื่องฟอกไตทางช่องท้องได้แล้วครับ!”
ห่าวซวี่เลี่ยงได้ยินดังนั้นจึงพูดขึ้นว่า “รอก่อน! เดี๋ยวผมลงไป จะพาพวกคุณไปที่ห้องฟอกไต”
เมื่อวางโทรศัพท์แล้ว ทุกคนก็มองไปที่เฉินชาง ในแววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!
เนื่องจากเฉินชางเป็นเพียงหมอเล็กๆ ธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่อยู่ในสายตา เมื่ออยู่ในงานฉุกเฉิน ในโรงพยาบาลใหญ่อย่างโรงพยาบาลอันดับสองแห่งนี้ เขาก็เป็นแค่คนที่ไม่มีแรงดึงดูดและไม่สามารถก่อคลื่นลมอะไรได้เลย
จางซูรู้สึกไม่สบายใจ เธอมองไปที่เฉินชาง “เสี่ยวเฉิน นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่น คุณมั่นใจมากแค่ไหน?”
เฉินชางตอบทันที “เต็มสิบส่วน!”
หลี่เป่าซานพูดขึ้น “ดี!”
