ามคิดที่ดี”
“อืม เข็มกลมดีมากจริงๆ สร้างความเสียหายน้อย ทำให้เห็นรอยแผลไม่ชัด”
เฉินชางไม่ได้เถียงอะไร สิ่งที่พวกเขาพูดล้วนเป็นความจริง คงต้องดูความคิดของเจิ้งกั๋วถานแล้ว
ถ้าเขายอมเฉินชางก็จะทำ ถ้าไม่ยอมเฉินชางก็จนใจ เพียงแค่ภารกิจเดียวเท่านั้น ทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
เจิ้งกั๋วถานได้ยินคำวิพากษ์วิจารณ์ก็ยิ่งขมวดคิ้วหนัก
“ผู้เชี่ยวชาญทุกท่านมีข้อเสนอแนะดีๆ อีกหรือเปล่าครับ?”
ผู้หญิงที่เพิ่งพูดเมื่อครู่นี้กล่าวขึ้นอีกครั้ง “ประธานเจิ้งคะ ถ้าจะไม่ให้เหลือรอยแผลเป็นไว้เลยคงเป็นไปไม่ได้ บาดแผลเสียหายมากเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นระดับความยากในการเย็บแผลก็สูงเกินไป คงทําได้เพียงเย็บแผลก่อนแล้วค่อยดูแลรอยแผลเป็นภายหลัง พวกเราต่างก็เชี่ยวชาญด้านการดูแลรอยแผลเป็นหลังการเย็บแผล อีกอย่าง…รอยสักรูปกุหลาบก็ต้องลบนะคะ ไม่งั้นหลังจากเย็บแผลแล้วรอยสักจะน่าเกลียด”
ทุกคนพากันพยักหน้า
ความจริงเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไร ควรพูดอะไรก็พูดออกไปทั้งหมด
สุดท้ายเรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจิ้งกั๋วถาน
อำนาจในการเลือกทั้งหมดอยู่ที่เขา ตกลงแล้วจะทำอย่างไรกันแน่?
ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อเฉินชาง แต่ประสบการณ์ของเฉินชางน้อยเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นทุกคนที่นี่ต่างก็เป็นผู้มากประสบการณ์ เมื่อเทียบกันแล้วเฉินชางไม่นับว่าเป็นบุคคลผู้มีความสามารถอะไรเลย
แต่มีแค่เฉินชางที่มีวิธีรักษา สรุปแล้วจะจัดการอย่างไรดี?
ตอนนี้เองจู่ๆ
