เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็อดใจเต้นไม่ได้!
เขาเงยหน้าขึ้นถามอย่างระมัดระวัง “หัวหน้า? มีปัญหาตรงไหนหรือครับ?”
เหล่าเฉินขมวดคิ้วมองเฉินชาง ไม่รู้ว่ากำลังพิจารณาปัญหาลึกซึ้งอะไรอยู่
นี่ทำให้เฉินชางรู้สึกหวาดระแวงยิ่งขึ้น!
นี่ฉันลืมผ้าก๊อซไว้เหรอ? หรือตัดอะไรผิดไป?
ไม่มีมั้ง!
แต่ว่า ถูกเฉินปิ่งเซิงใช้สายตา…ซับซ้อนจ้องมองเช่นนี้ เฉินชางเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก
เมื่อส่งผู้ป่วยออกจากห้องผ่าตัด ฉินเล่อเล่อพลันกล่าวชื่นชมทันที “ยอดไปเลยค่ะ หมอเสี่ยวเฉิน ด้วยระดับของคุณ อีกไม่นานคงเท่าเหล่าเฉินแล้ว!”
เฉินชางเข้าใจกระจ่างขึ้นมาทันที!
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!
เหล่าเฉินรู้สึกว่าตนเป็นตัวอันตรายแล้ว
คงเป็นแบบนี้สินะ
เหมือนสิงโตตัวผู้ที่รู้สึกว่าตำแหน่งของตัวเองในสายตาสิงโตตัวเมียไม่มั่นคงพอ รู้สึกได้ถึงอันตรายที่จะถูกรุ่นใหม่แทนที่!
จะต้องเป็นเพราะฉันเติบโตเร็วเกินไปแน่ๆ
เหล่าเฉินคงรู้สึกว่ารัศมีจักรพรรดิแห่งการผ่าตัดไส้ติ่งในแผนกฉุกเฉินของตัวเองกำลังจะถูกทำลาย จะต้องเป็นแบบนี้แน่
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ตบลงบนกล้ามเนื้อส่วนไบเซบ[1]ของเหล่าเฉินอย่างเข้าใจ พูดอย่างลึกล้ำแฝงความหมาย “เหล่าเฉิน คลื่นลูกใหม่ไล่คลื่นลูกเก่า เด็กรุ่นใหม่เก่งขึ้นเรื่อยๆ นี่เป็นเรื่องปกติ อย่าคิดมากเลยครับ!”
“ความจริงคุณทำการผ่าตัดไส้ติ่งได้ดีมาก ฉายาจักรพรรดิแห่งการผ่าตัดไส้ติ่งในแผนกฉุกเฉินของพวกเรายังเป็นของคุณ ผมไม่ต
