ะดับความยากก็มากเกินไป”
“แต่ว่า…หมอคนนี้ใจร้อนไปหน่อย…”
คำพูดของถานจงหลินยังไม่จบก็ออกไปไม่ได้อีก เพราะเฉินชางเริ่มลงมือแล้ว!
“ใจร้อนเกินไปจริงๆ ไม่ใช่แค่ใจร้อนไปหน่อย การผ่าตัดเร่งด่วนแบบนี้ทำให้ไม่มีเวลามากพอจะพิจารณาว่าจะเย็บเส้นเอ็นมุมไหนแล้วจะใช้วิธีการยังไง ใจร้อนเกินไปจริงๆ!”
เฉินชางใช้คีมหยุดเลือดหนีบเส้นเอ็นไว้ แหวกออกมาเห็นเส้นเอ็นยาวประมาณสามสิบเซ็นติเมตร แทงเข็มที่ปลายทั้งสองข้างในระยะห่างจากปลายหนึ่งจุดห้าเซนติเมตรแล้วทำการเย็บไปยังเส้นเอ็มตามแนวขวาง ดึงให้ทั้งสองด้านยาวเท่ากัน หลังจากนั้นจึงเย็บไปตามจุดเย็บด้านข้างในแนวทแยง ดำเนินการเช่นนี้ไปสองถึงสามครั้ง สุดท้ายจึงเย็บในตำแหน่งใกล้เคียงจุดที่คีมห้ามเลือดหนีบไว้ประมาณสามมิลลิเมตร…
ผู้อำนวยการฉินอดทอดถอนใจไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปต้องคุยเรื่องนี้กับหัวหน้าแผนกฉุกเฉินสักหน่อยแล้ว
แต่ว่าไม่นานหลิวซือฉีก็ตกตะลึง!
การเย็บจะเร็วเกินไปหรือเปล่า?
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความเข้าใจในเส้นเอ็นและกล้ามเนื้ออย่างลึกล้ำ มิฉะนั้นคงเย็บอย่างแม่นยำขนาดนี้ไม่ได้แน่!
ชายหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดา!
วิธีการเย็บทำให้หลิวซือฉีจำเป็นต้องดูอย่างจริงจังมากขึ้น
เมื่อเทียบกับหลิวซือฉี ถานจงหลินขมวดคิ้วแน่นยิ่งกว่า!
เขาพบจุดแปลกๆ อยู่อย่างหนึ่ง และยังเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากด้วย นั่นก็คือเฉินชางเลือกตำแหน่งและเวลาในการเย็บได้ดีมากตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งตำแหน่
