การผ่าตัดเริ่มขึ้นแล้ว!
สิ่งแรกที่เฉินชางต้องทำก็คือนำเศษลูกปืนเหล่านั้นออกมาจากภายใน รวมไปถึงเศษเหล็กทรายพวกนั้นด้วย
คนร้ายโหดเหี้ยมมากจริงๆ
ทุกชิ้นส่วนล้วนเป็นเหล็กทรายและเศษเหล็ก
เดิมทีนี่ก็เป็นขั้นตอนที่ยุ่งยากและลำบากมากอยู่แล้ว แต่ในสายตาของเฉินชางกลับไม่ได้เป็นแบบนั้น เพราะว่าเขาแค่ต้องหาจุดที่มีชื่อสีแดงก็พอแล้ว เพียงแค่บริเวณนั้นปรากฏสภาพให้เห็น ดวงตาก็จะมองเห็นชื่อสีแดงเขียนว่า [ทรายเหล็ก] ทำให้สะดวกขึ้นมาก!ไม่นานเฉินซางก็จัดการจนสะอาด
นี่ทำให้ฉินเยว่ต้องเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง ดวงตากลมโตหรี่ลงเพราะการเคลื่อนไหวของเฉินชางดูเชี่ยวชาญเกินไป
ทำความสะอาดแผล เย็บแผล!
“น้ำเกลือสิบมิลลิลิตร!”
“คีม!”
“ช่วยผมคีบเส้นเอ็นนี้ไว้ด้วยครับ”
“เปิดไฟตรวจสอบดูหน่อย”
เฉินชางใช้คีมห้ามเลือดปลายตัดหนีบเส้นเอ็นไว้ แหวกออกมาเห็นเส้นเอ็นยาวประมาณสามสิบเซ็นติเมตร แทงเข็มที่ปลายทั้งสองข้างในระยะห่างจากปลายหนึ่งจุดห้าเซนติเมตร แล้วเย็บไปยังเส้นเอ็นตามแนวขวาง ดึงให้ทั้งสองด้านยาวเท่ากัน หลังจากนั้นจึงเย็บไปตามจุดเย็บด้านข้างในแนวทแยง ดำเนินการเช่นนี้ไปสองถึงสามครั้ง สุดท้ายจึงเย็บในตำแหน่งใกล้เคียงจุดที่คีมห้ามเลือดหนีบไว้ประมาณสามมิลลิเมตร
คุณลักษณะความคมบวกหนึ่งเพิ่มแรงให้มากจริงๆ ทำให้การเย็บของเฉินชางปราณีตขึ้นอีกหนึ่งระดับเล็กๆ
จากนั้นจึงใช้มีดคมๆ เลาะไปตามเส้นเอ็นส่วนปลายของคีมห้ามเลือด พลิกคี
