ูด “ผมทำได้!”
ฉินเยว่ยิ้มเย็นชา “หึ! คุณ…นี่เรียกว่าไม่ประมาณตัว! คุณจะเป็นเหมือนอาจารย์คุณได้ยังไง ต่อให้คุณทำได้ ไม่สิ นี่ไม่ใช่ปัญหาว่าจะทำหรือไม่ทำ!”
เฉินชางพูดต่อ “ไป เตรียมห้อง! อย่าเสียเวลาอีกเลย”
…………
…………
การเย็บเส้นเอ็นจำเป็นต้องทำในสภาพที่ผู้ป่วยไร้ความเจ็บปวด ยิ่งไปกว่านั้นเนื้อสัมผัสของเส้นเอ็นก็ไม่ได้เรียบง่ายเหมือนกับเนื้อปลา นี่จึงเป็นการเพิ่มระดับความยากในการเย็บให้หมอ
วิธีการวางยาชาก็คือวางยาชาที่แขน เฉินชางไม่ได้หาวิสัญญีแพทย์เนื่องจากการวางยาชาที่แขนนี้เขาเรียนรู้มากับหลิวเจี้ยนไม่น้อยแล้ว การใช้ยาชาชนิดนี้ไม่ได้ยากอะไรมากมาย แต่ถ้าต้องวางยาชาในระดับลึก เฉินชางย่อมไม่กล้าทำเอง
ต้องให้วิสัญญีแพทย์มาลงมือด้วยตัวเอง!
ถึงอย่างไรความอันตรายของยาชาก็ไม่ได้สูงมากนัก
หลังจากวางยาชาแล้วเฉินชางก็สูดหายใจลึก รู้สึกเครียดเล็กน้อย ถึงแม้จะสวมถุงมือแต่ก็ยังนวดฝ่ามือของตัวเองอย่างเคยชิน เริ่มงานได้!
เมื่อเทียบกับเฉินชาง ฉินเยว่ยังรู้สึกกังวลมากกว่า ถึงอย่างไรงานแบบนี้แม้แต่สือน่าอาจารย์ของเธอก็ยังไม่กล้ารับประกันว่าจะทำได้ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหมอตัวเล็กๆ แบบนี้เลย
เมื่อเห็นเฉินชางเต็มไปด้วยความมั่นใจ ในสมองของเธอก็ปรากฏคำพูดขึ้นมาคำหนึ่งโง่!
หยิบกระบอกฉีดยาขึ้นมา ใช้น้ำเกลือบรรจุแล้วฉีดลงไป!
หลังจากฉีดแล้ว เฉินชางก็เคลื่อนไหวอย่างมั่นใจ สายตาเปลี่ยนไป
ในดวงตามีตัวอักษรสีแดงสะท้
