ยวัยกลางคนเสร็จแล้ว เศษกระจกประมาณสี่ห้าชิ้นบนร่างถูกดึงออกมาจนหมด จากนั้นก็เย็บแผลจนเสร็จ
เฉินชางอดรู้สึกทอดถอนใจในความสามารถและความเร็วของหัวหน้าแผนกอันไม่ได้
ชายอีกคนหนึ่งยังเด็กกว่าชายคนเมื่อครู่นี้ประมาณหนึ่งถึงสองปี ดูเหมือนเขารู้แล้วว่ายาชาไม่ต้องจ่ายเงินจึงเสนอขึ้นมาด้วยตัวเอง พูดเสียงเบาว่า “หมอครับ ฉีดยาชาให้มากหน่อย ผมเจ็บจะตายอยู่แล้ว”
ชายคนเมื่อครู่นี้ก็กล่าวผสมโรง “ใช่แล้ว เขาขี้ขลาด กลัวเจ็บ!”
เฉินชางยิ้ม “ฉีดมากกว่าจะมีปัญหาน่ะครับ ยาชานี้จะฉีดมั่วซั่วไม่ได้”
พูดจบก็เริ่มเย็บแผล
ทุกครั้งที่เย็บแผล เฉินชางจะรู้สึกว่าความเข้าใจที่มีต่อการเย็บผิวหนังของตนเพิ่มมากขึ้นหลายส่วน
การเย็บผิวหนังเป็นเรื่องที่พิถีพิถันมาก
อย่างแรกก็คือระดับความเร็วของการสมานตัว อย่างที่สองก็คือลดการติดเชื้อ และสุดท้ายคือปัญหาเรื่องรอยแผลเป็น
สามส่วนนี้สำคัญเป็นอย่างมาก
หลังจากเย็บแผลเสร็จ อันเยี่ยนจวินก็เดินมาดู พยักหน้าอย่างพอใจ “ไม่เลวเลย!”
นี่เป็นการเย็บแผลขั้นพื้นฐาน ไม่ต้องปราณีตอะไรมาก
ก่อนเดินไป ชายคนนั้นยิ้มถามว่า “หมอครับ เท่าไหร่หรือครับ?”
อันเยี่ยนจวินขมวดคิ้ว “อะไรเท่าไหร่?”
ชายคนนั้นเบิกตากว้าง “เย็บแผลน่ะครับ?”
อันเยี่ยนจวินพูดว่า “ผมจะออกใบเสร็จให้คุณ คุณไปชำระค่าบริการที่จุดชำระเงินเถอะครับ”
ชายคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้ม “ครับ ได้ครับ!”
เขาถือใบแจ้งค่าบริการออกไป จุดชำระเงินของแผนกฉุ
