ตอนนี้เอง พยาบาลฝ่ายต้อนรับก็เดินมาเคาะประตู ทั้งสองเงยหน้าขึ้น เฉินชางพบว่าเป็นน้องสาวต้นฉบับคนเดิมนั่นเอง
“หมอจางคะ คุณเฉียนลูกค้าคนแรกที่นัดทำตาสองชั้นมาถึงแล้วค่ะ”
จางจื้อซินพยักหน้า จากนั้นจึงหันไปมองเฉินชาง “เอาละ ไปกันเถอะ อย่ามัวแต่จ้อง รีบทำงาน!”
เฉินชางตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวอยู่ในใจผมไม่ได้ดู ผมไม่ได้ดู คุณใส่ร้าย! คุณป้ายสีผม คุณทำให้ผมดูแย่!
จากนั้นจึงเบนสายตาออกมาจากน้องสาวต้นฉบับอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ…
ทำเอาน้องสาวต้นฉบับสั่นสะท้าน
เฉินชางกุมหัวใจ ปวดใจยิ่งนัก!
[สวีโหรว พนักงานแผนกต้อนรับของคลินิกจื้อซิน รูปร่างร้อนแรง นิสัยเร่าร้อน ข้อเสนอแนะ: ระดับสูงเกินไป กรุณาอยู่ให้ห่าง ความรู้สึกดี +1]
เฉินชาง “…”
รูปร่างร้อนแรง นิสัยเร่าร้อน?
นี่ไม่ใช่หญิงสาวประเภทที่เขาฝันถึงยามกลางคืนของฤดูใบไม้ผลิหรือไง?
เฉินชางรีบส่ายหน้า
ไม่ได้ ไม่ได้ ระดับสูงเกินไป ฉันเอาไม่อยู่
โบราณกล่าวไว้ว่าความเร่าร้อนจะทำให้พวกเขาหวาดกลัว!
พูดอีกอย่างก็คือภายหลังจะเป็นเพื่อนร่วมงานกัน ความสัมพันธ์ใกล้ชิดเกินไป!
เมื่อคิดถึงตรงนี้เฉินชางก็ทอดถอนใจ
ยิ่งไปกว่านั้น…
เมื่อเห็นนาฬิกาของสวีโหรว เฉินชางก็ได้สติขึ้นมา
เฉินชางหนอเฉินชาง นายเป็นแค่คนจนที่เลี้ยงดูตัวเองคนหนึ่งเท่านั้นนะ?
เมื่อคิดถึงกระเป๋าตังค์ของตัวเอง ดวงตาทั้งสองของเฉินชางก็กระจ่างใสเหมือนเดิม
คนเรานี่นะ!
หากไม่ดูเงินในอาลีเพย์ก็ไม่รู้ว่าอะ
