เดินเข้ามา คิดว่ามาทำอะไร จึงเข้าเดินเข้ามาถาม “คุณผู้ชายคะ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ?”
เฉินชางส่ายหน้า ในขณะที่กำลังจะตอบกลับนั้นเอง
เขาก็เห็นรถคันหนึ่งจอดลงหน้าประตู!
จางจื้อซินลงมาจากรถ
ว้าว!
เถ้าแก่จางขับรถได้เท่ชะมัด!
เมื่อเห็นรถโตโยต้าสุดเท่จอดแบบสุดเจ๋งอยู่บริเวณประตู เฉินชางก็รู้สึกเหมือนไม่ทันตั้งตัว!
คนที่ทำงานในโรงพยาบาลมีใครขับรถดีๆ บ้างล่ะ?
แต่ละคนขับรถธรรมดาราคาไม่เท่าไหร่ จะได้เห็นรถเท่ๆ และราคาแพงแบบนี้ที่นั่นได้อย่างไร?
แน่นอนว่าเฉินชางไม่ใช่คนที่ไม่เคยเห็นโลกภายนอก ที่ลานจอดรถของโรงพยาบาลก็ไม่ได้ขาดแคลนรถหรู แม้แต่โรลส์-รอยซ์ก็เคยเห็น
แต่ตอนที่เห็นจางจื้อซินลงมาจากรถอย่างมาดเท่ เฉินชางอดตกตะลึงไม่ได้
ยามปกติจางจื้อซินทำตัวติดดิน
อา นี่มัน…
ดูรวยจริงๆ!
อิจฉา!
เมื่อจางจื้อซินเห็นเฉินชางก็เดินยิ้มเข้ามา “มาแล้วเหรอ มาเช้าจังนะ”
เฉินชางรีบประจบประแจงขึ้นมาทันที “แน่นอนอยู่แล้วครับ เถ้าแก่จางมอบหมายงานให้ผม จะต้องพยายามให้เต็มที่ถึงจะถูก”
จางจื้อซินหัวเราะ “คุณเนี่ยนะ!”
“เสี่ยวหลาน หยิบเสื้อคลุมสีขาวตัวใหม่ให้หมอเฉินหน่อยครับ ผมเชิญเขามาช่วยงาน ใช่แล้ว ผมขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักสักหน่อย นี่คือหมอเฉินจากแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองของจังหวัด ยังโสด ฮ่าๆ ทุกคนรีบคว้าโอกาสไว้นะครับ!”
พยาบาลสาวหลายคนพากันโค้งคำนับ “สวัสดีค่ะหมอเฉิน!”
เฉินชางรีบกุมหัวใจ เพราะในตอนที่พวกเธอก
