อย่างจริงจังมาก ทุกครั้งที่ผ่าตัดถือว่าเป็นโอกาสแห่งการเรียนรู้ เฉินชางไม่ยอมทิ้งโอกาสการเรียนรู้ที่ดีแบบนี้แน่
ต่อมาก็คือการแยก
กระเพาะก็เหมือนกับหลอดไฟที่แขวนอยู่ในท้อง
รอบๆ ของมันมีเส้นเลือดฝอย เส้นเอ็น เส้นเลือด และเส้นประสาทอยู่มาก เมื่อเป็นแบบนี้จึงทำให้กระเพาะอยู่ในช่องท้องได้อย่างมั่นคง ไม่อย่างนั้นถ้าคุณกินข้าวแล้วไปวิ่ง กระเพาะคงหลุดออกมาแล้ว
สิ่งแรกที่ต้องทำก็คือการแยกออกจากกัน เป็นงานที่ต้องใช้ทักษะและความอดทนอย่างมาก
เฉินปิ่งเซิงยกกระเพาะขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ตัดเส้นเอ็นที่เชื่อมติดกับลำไส้บริเวณโค้งใหญ่ของกระเพาะอาหารที่ค่อนไปทางซ้ายในส่วนที่ไม่มีเส้นเลือด จากนั้นจึงเลาะแยกไปตามโค้งใหญ่ของกระเพาะบริเวณทางซ้ายตามรอยเส้นเลือด ตัดแยกเอ็นกระเพาะออก…
การผ่าตัดราบรื่นมาก ทั้งยังทำงานร่วมกับจางจื้อซินได้อย่างเชี่ยวชาญ
……
หลังจากการผ่าตัดเสร็จสิ้นก็เป็นการทำความสะอาดอุปกรณ์และปิดช่องท้อง
เฉินปิ่งเซิงยืดตัวขึ้นมองเฉินชาง “เย็บแผล”
เฉินชางหัวเราะทุกคนครับ ถึงเวลาพบกับความมหัศจรรย์แล้ว!
วันนี้ผมจะทำให้คุณเห็นความก้าวหน้า
เฉินชางหยิบเข็มเย็บแผลที่พยาบาลเป็นผู้สอดด้ายให้เรียบร้อยแล้วขึ้นมา ท่าทางการจับเข็มของเฉินชางดูเชี่ยวชาญกว่าเมื่อวานมาก ยิ่งไปกว่านั้นเดิมทีผิวหนังบริเวณท้องก็เป็นส่วนที่ธรรมดาไม่ได้มีรอยเหี่ยวย่นมากมาย เข็มในมือจึงแทงทะลุเหมือนกับจิ้มลงไปบนกลีบดอกไม้ เคลื่อนไห
