่งออกแล้วนำไส้ติ่งส่วนที่ตัดมาวางไว้บนถาด
“ฉีดกรดคาร์บอนิกห้ามิลลิลิตร”
“ผ้าชุบแอลกอฮอล์”
“น้ำเกลือปกติยี่สิบมิลลิมิตร”
เฉินชางต้องทำความสะอาดเมือกหุ้มไส้ติ่งบริเวณที่ตัดออกไปเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการติดเชื้อ
จากนั้นก็เป็นงานเย็บแผล บาดแผลนี้จะใช้การเย็บในลักษณะพิเศษเพื่อเย็บปิดชั้นไขมันเข้าด้วยกัน
งานพวกนี้เป็นงานพื้นฐาน so easy
จบงาน!
เฉินชางมองเฉินปิ่งเซิงราวกับกำลังพูดว่า ผู้ช่วยรีบปิดจ๊อบสิ!?
มองผมทำบ้าอะไร?
ปกติตอนคุณเป็นศัลยแพทย์หลักก็ชอบมองแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?
เฉินชางคิดในใจหรือสายตาของผมยังไม่สื่อความมากพอ?
เฉินปิ่งเซิงถลึงตากลับ “มองอะไรของคุณ? รีบจบงานสิ!”
เฉินชางตอบทันที “นี่เป็นสิ่งที่ศัลยแพทย์หลักควรทำหรือครับ? ไม่ใช่ว่าทุกครั้งพอถึงตอนนี้คุณจะให้ผมทำเหรอ???”
ทันใดนั้น ฉินเล่อเล่อพยาบาลดูแลอุปกรณ์ที่อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “เสี่ยวเฉิน อย่าล้อเล่นอีกเลย รีบทำเถอะค่ะ!”
เฉินชางรู้สึกอับจนคำพูด คิดว่าได้เป็นศัลยแพทย์หลักแล้วก็ควรมีมาดและแนวคิดแบบศัลยแพทย์หลักสักหน่อย แต่ผลกลับกลายเป็นว่ายังเป็นคนไร้อำนาจเหมือนเดิม…
เฉินชางผู้สิ้นไร้หนทางเริ่มตกแต่งช่องท้อง ทำความสะอาดสารคัดหลั่งต่างๆ ตรวจสอบว่าไม่มีเลือดไหลซึมออกมา ต่อท่อระบายในอุ้งเชิงกรานด้านขวา เจาะรูข้างแผลอีกหนึ่งรูเพื่อเป็นทางระบายออก
พยาบาลดูแลอุปกรณ์เริ่มใช้ผ้าก๊อตและอุปกรณ์ทำความสะอาด
“เอาละ เรียบร้อยแล้ว!” พย
