งเรียนมาจากแพทย์อาวุโสเฉินปิ่งเซิง เขาคอยนำเฉินชางอยู่ปีสองปี เรียกได้ว่าทักษะพื้นฐานของเฉินชางล้วนได้มาจากเฉินปิ่งเซิง
ความสามารถในการเรียนรู้ของเฉินชางค่อนข้างดี และปกติก็เป็นคนขยัน ชอบลงมือทำงาน
จางกั๋วเซิ่งมองหัวเข่าที่พันแผลเรียบร้อยแล้ว จากนั้นจึงยิ้มพูด “น้องหมอ ทักษะของคุณดีจริงๆ ผมไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่เลย เมื่อปีก่อนเข่าขวาของผมก็เจ็บแบบนี้ แล้วก็มาล้างแผลใส่ยาที่นี่ เจ็บแทบตายแหนะ!”
เฉินชางยิ้ม ไม่ได้ถามต่อว่าตอนนั้นใครเป็นคนทำแผลให้ “ดูแล้วคุณคงไม่ได้ล้มแค่ครั้งนี้นะครับ ต่อไปต้องระวังให้ดี อายุมากแล้ว กระดูกค่อนข้างเปราะ ทำอะไรต้องระวังหน่อย เอาละ ผมต้องไปเข้าเวร ไม่คุยเป็นเพื่อนคุณแล้วนะครับ หย่าลี่ รบกวนเก็บของให้ผมด้วย ผมต้องเข้าเวรแทนหมอเฉิน”
เฉินชางไม่ให้โอกาสจางกั๋วเซิ่งพูดแทรก ข้อห้ามของโรงพยาบาลคืออะไรล่ะ?
เฉินชางไม่ใช่พวกไร้สมองที่ทำเรื่องอย่างหมอคนนี้แขวะหมอคนโน้น แล้วเรื่องประเภทประจบประแจงก็ทำไม่เป็น เรื่องที่ใครทำแผลดีไม่ดีแบบนี้เขาคงทำได้แค่ยิ้มให้
ฉินหย่าลี่พยักหน้า “ได้ค่ะ หมอเสี่ยวเฉิน คุณทำงานไปเถอะ ฉันเก็บของให้เอง”
เฉินชางเดินออกไปจนมาถึงห้องเข้าเวรจึงปิดประตูลง
[ติ๊ง! ภารกิจทำแผลของ NPC เฉินปิ่งเซิงเสร็จสิ้น ได้รับเงิน 20 หยวน ค่าประสบการณ์ทำแผล 20 จุด ค่าประสบการณ์ 30 จุด]
[ติ๊ง! ภารกิจทำแผลของฉินหย่าลี่เสร็จสิ้น ได้รับเงิน 10 หยวน ค่าความรู้สึกดีของ
