ตอนที่ 454 แปดเซียนข้ามทะเล! (1)
มนุษย์เราก็เป็นแบบนี้ เวลาตัวเองซวย ถ้าเห็นคนอื่นซวยตามไปด้วย ต่อให้ความสูญเสียจะมากมายแค่ไหน ในใจก็จะรู้สึกดีขึ้นมาก
ตรงกันข้าม ถ้ามีแค่ตัวเองที่ซวย แต่คนอื่นกลับรอดพ้นอย่างปลอดภัย ผลลัพธ์ที่เดิมทีอาจไม่ได้แย่เท่าไหร่นัก ก็จะดูน่าอนาถขึ้นมาทันทีเมื่อถูกเปรียบเทียบกับคนอื่น
ท่านเจ็ดกำลังมีอารมณ์แบบนั้น
ถ้าหลินจือไป๋ทำลายได้แค่สถิติของเขาคนเดียว แต่ท่านแปดและท่านเก้ายังรักษาความบริสุทธิ์ของสถิติตัวเองไว้ได้ เขาก็คงจะหงุดหงิดว่าทำไมต้องเป็นฉันแค่คนเดียวที่เจ็บตัว?
เป็นเพราะฉันอ่อนแอกว่าพวกเขางั้นเหรอ?
แต่ใครจะนึกว่าอยู่ ๆ หลินจือไป๋จะส่งเพลงใหม่ออกมาอีก
ฝนโปรยปรายขวางทางประหนึ่งเกล็ดหิมะ
เธอที่ร่ำไห้อยู่หนาวไหม
เสื้อกันลมตัวนี้ฉันสวมให้เธอจนมันยับเยินไปหมด
แม้จะถูกย้ายงานก็ไม่กลัว
ไยจึงยังคงคะนึงหา
อุตสาห์ตั้งใจเลือกวันนี้มาขับรถพาเธอไปส่งบ้าน…
เพลง ‘ภูเขาฟูจิ’ นี้คลาสสิกมาก!
ภายใต้การถ่ายทอดของจางซีหยาง เรียกได้ว่ากินใจผู้คนสุด ๆ
ยิ่งท่านเจ็ดฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าคุณภาพของเพลงนี้ไม่ธรรมดา มันสามารถสร้างบาดแผลทางใจให้กับท่านแปดได้อย่างแน่นอน!
ขวางไม่อยู่ ขวางไม่อยู่เลยจริงๆ!
ท่านเจ็ดรู้จักระดับฝีมือของเพื่อนซี้ตัวเองดี!
ท่านแปดไม่มีทางต้านทานเพลง ‘ภูเขาฟูจิ’ นี้ได้ และยิ่งต้านทานเพลง ‘บทเพลงยามค่ำคืนในคืนเดือนเสี้ยว’ ก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย
ดูเหมือนว่าการที่
