ตอนที่ 449-2 วรรณกรรมเยาวชน? (2)
ไม่ใช่คำพูดตามมารยาท
หลินจือไป๋คิดแบบนี้จริงๆ เขารู้สึกว่าวิธีการไลฟ์สดได้ทุกที่ทุกเวลาแบบนี้มันน่าสนใจดี ต่อให้รายการจบไปแล้ว เขาก็ยังไลฟ์เล่นเองได้เป็นครั้งคราว หรือแม้แต่การเล่นรูปแบบนี้เขาก็สามารถเอาไปใช้ในทวีปต่อไปได้ด้วย!
ใครบอกว่าคนไลฟ์สดต้องเป็นแค่เน็ตไอดอลล่ะ?
ตราบใดที่เนื้อหาในไลฟ์มันเจ๋งพอ ค่าความนิยมก็พุ่งกระฉูดได้เหมือนกัน!
ในระหว่างที่คุยกัน เลขาตัวน้อยก็จอดรถไว้ข้างทาง แล้วเอ่ยปากเตือนหลินจือไป๋
“ถึงแล้วค่ะท่านตัวแทน”
หลินจือไป๋พยักหน้าเบาๆ แล้วลงจากรถ ผลคือเป็นเพราะมีตากล้องตามถ่ายทำอยู่ จึงดึงดูดความสนใจจากคนเดินถนนรอบข้างทันที
“นั่นหลินจือไป๋นี่!”
“ว้าย!”
“ตัวจริงหล่อมาก!”
“ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอเขาที่นี่!”
“มือถือล่ะ?”
“ถ่ายเร็ว ถ่ายเร็ว!”
“ท่านมหาเศรษฐี ฉันรักคุณ!”
“ฉันอยากมีลูกกับคุณ!”
มีเสียงกรี๊ดจากสาวๆ มีเสียงตะโกนจากหนุ่มๆ แม้เนื้อหาที่ตะโกนจะทำให้หลินจือไป๋หน้าดำคร่ำเครียดไปวูบหนึ่งก็ตาม
ปฏิกิริยาทุกอย่างของคนเดินถนนยามได้เจอระดับเหนือแถวหน้านั้นเป็นของจริง และเพราะตอนนี้กระแสของหลินจือไป๋พุ่งสูงจนผิดปกติ บริเวณรอบๆ จึงเริ่มมีการจราจรติดขัด แทบทุกคนต่างรู้จักเขา!
“ท่านตัวแทนคะ ต่อไปคุณออกจากบ้านต้องมีบอดี้การ์ดแล้วล่ะค่ะ!”
อู๋เสวียนและทีมงานรายการพยายามช่วยกันรักษาความเป็นระเบียบรอบๆ
หลินจือไป๋พยักหน้าแล้วพูดกับกล้องว่า “สะเพ
