ลยเหรอ?’
‘จำได้ว่าท่านมหาเศรษฐีเคยพูดถึงปู๋เย่โหวมาก่อนนะ ว่าเป็นเพื่อนนักเขียนของเขาที่ฉินโจว’
‘นึกออกแล้ว!’
‘ตอนนั้นท่านมหาเศรษฐีอวยปู๋เย่โหวคนนี้หนักมาก บอกว่าเก่งสุดๆ!’
‘ด้วยความสามารถระดับท่านมหาเศรษฐี นักเขียนที่เขาให้การยอมรับต้องไม่ธรรมดาแน่นอน วันหลังต้องไปซื้อหนังสือมาอ่านบ้างแล้ว!’
ถ้าตัดพวกที่มาป่วนออกไป
แฟนคลับในห้องไลฟ์สดที่ชอบหลินจือไป๋จริงๆ ต่างก็เริ่มสนใจกันแล้ว
ส่วนหลินจือไป๋ก็แนะนำนิยายต่อไปเรื่อยๆ เช่นเรื่อง ‘ความลับ’ ซึ่งเป็นงานยุคแรกๆ ที่เขาเขียน ความยาวไม่มากนัก
“แน่นอนครับว่า”
หลินจือไป๋ก็ไม่ลืมที่จะเตือนผู้อ่านไว้ก่อน
“ผลงานของปู๋เย่โหวบางเรื่องก็ค่อนข้างจะรสชาติจัดจ้าน โดยเฉพาะรวมเรื่องสั้นและเรื่อง ‘ความลับ’ นี่ก็ค่อนข้างจะพิเศษหน่อย ถ้าใครอยากอ่านแนวอบอุ่นละมุนละไม ผมแนะนำเล่มนี้ครับ”
พูดจบหลินจือไป๋ก็หยิบเรื่อง ‘ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ’ ขึ้นมา “นี่คือผลงานที่อบอุ่นที่สุดในบรรดานิยายทั้งหมดของปู๋เย่โหวครับ”
‘มีแค่นี้เองเหรอ?’
‘ผลงานไม่ได้เยอะเท่าไหร่นะ’
‘ฉันเริ่มสนใจไอ้ร้านชำอะไรนั่นแล้วสิ มันคือแนวไหนเหรอ?’
‘ฉันอยากลองไอ้มังกรหยกสองเล่มนั้นมากกว่า’
หลินจือไป๋ยิ้ม “ถ้าคิดว่าน้อยไป งั้นผมแนะนำผลงานของนักเขียนอีกสองท่านนี้ด้วยครับ เป็นนักเขียนจากฉินโจวเหมือนกัน หรือจะให้ชัดเจนกว่านั้นคือ เป็นนักเขียนในสังกัดสำนักพิมพ์เสินฮว่าของเราเอง…”
หลินจือไป๋เองก
