ลายคนก็ถอนตัวไม่ขึ้นอีก เพราะถ้อยคำที่ถูกรังสรรค์จากปลายปากกาของหลินจือไป๋นั้นช่างงดงามเหลือเกิน!
อย่างเช่นบทกวีชมหิมะที่ว่า ‘หนึ่งเกล็ดสองเกล็ดเก้าเกล็ด’ ตอนเริ่มดูเหมือนจะไม่มีอะไรแต่ตอนจบกลับดึงอารมณ์ให้พุ่งสูงขึ้นจนเห็นภาพความลึกล้ำได้ในพริบตา!
และถ้าบทกวีนี้ถูกสงสัยว่าใช้เล่ห์เหลี่ยมทางภาษางั้น บทกวีอื่นของหลินจือไป๋ก็เป็นพรสวรรค์ที่เปี่ยมล้นออกมาอย่างแท้จริงแล้ว!
อย่างเช่น ‘เย็นย่ำค่ำฟ้าตังเค้าหิมะโปรย จะรวมจิบสักจอกได้ฤาไม่’ หรือ ‘เหมยจำยอมพ่ายขาวสามส่วน แกหิมหิมกลับพ่ายกลิ่นหอมหนึ่งส่วนแห่งเหมย’ หรือ ‘เหมยหลายกิ่งที่มุมกำแพงทนเหน็บหนาวผลิบานอยู่เอกๆ’ หรือแม้แต่ ‘โศกเศร้าว่าหนทางเบื้องหน้าจักไร้สหายรู้ใจ ทั่วใต้หล้ามีผู้ใดไม่รู้จักท่าน’
กระทั่งยังมีผลงานประเภทกวีนิพนธ์อย่าง ‘ปูซวนจื่อ: สรรเสริญดอกเหมย’ และอื่นๆ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นกลอนหรือกวีทุกผลงานล้วนเป็นระดับตำนานเหนือตำนาน ยิ่งไปกว่านั้นมีกลอนคู่ที่หยิบทั้งเสียงหัวเราะรอยยิ้มความโกรธเคืองและการด่าทอมาเติมแต่งให้กลายเป็นบทที่งดงาม…
หลงใหลเขาแล้ว!
ผู้คนมากมายที่ชื่นชอบบทกวีชื่นชอบกลอนคู่ในนาทีนี้ ต่างก็พากันหลงเสน่ห์ของหลินจือไป๋เขาเต็มๆ!
แล้วยิ่งกว่านั้นมีชาวเน็ตจำนวนมากที่เมื่อได้อ่านบทกวีเหล่านี้แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูวิดีโองานประชุมกวีนิพนธ์แห่งฉินโจววันนั้น!
ในวิดีโอสามารถเห็นได้ว่าหลินจือไป๋เอาชนะคู่ต่อสู้ทีละคนอ
