ผู้กำกับทำหน้าอึ้งไปเลย!
‘ฮ่าๆๆ สภาพผู้กำกับคือสภาพฉันตอนนี้เลย ฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจแต่รู้สึกว่าสุดยอดมาก’
‘ในฐานะคนชนบทที่บ้านทำสวน สิ่งที่มหาเศรษฐีพูดมา… ฉันยังไม่รู้เลย แต่ที่ดินที่บ้านก็ตรงตามเกณฑ์ที่เขาวางไว้เลยละ’
‘เชี่ยวชาญด้านพฤกษศาสตร์กลับมาอีกครั้ง!’
‘ฮ่าๆๆ มหาเศรษฐีคนนี้ไม่ใช่แค่ผู้เชี่ยวชาญด้านพฤกษศาสตร์ รู้สึกว่าน่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมชาติเลยมากกว่า!’
‘ผู้กำกับเหมือนคนไร้การศึกษาที่สิ้นหวังเลย’
‘ประโยคที่มหาเศรษฐีบอกว่า คนที่มีความรู้รอบตัวอยู่บ้างก็น่าจะรู้ มันกระทบฉันเต็มๆ เลย บ้าจริง ฉันไม่มีความรู้รอบตัวเรื่องนี้เลยสักนิด’
‘ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน’
‘บวกหนึ่ง’
ผู้ชมรู้อยู่แล้วว่า หลินจือไป๋ มีความรู้ด้านนี้กว้างขวางมาก แต่พอได้ฟังเขาอธิบายวิธีแยกแยะว่าดินอุดมสมบูรณ์หรือไม่ ทุกคนก็ยังอดทึ่งไม่ได้ เพราะยังไงคนเราก็มักจะเลื่อมใสคนที่รอบรู้อยู่แล้ว ท่าทางพูดจาฉะฉานของอีกฝ่ายดูมีเสน่ห์เสียจริง
“อะแฮ่ม”
ผู้กำกับตัดสินใจไม่ซักไซ้เรื่องดินต่อแล้ว รีบเปลี่ยนประเด็น “แล้วคุณจะปลูกอะไรในที่ดินนี้เหรอครับ?”
“ตัวเลือกมีไม่มากครับ เพราะต้องคำนึงถึงเรื่องฤดูกาลด้วย”
หลินจือไป๋ เอ่ย “ตอนนี้เดือนกันยายนใกล้ตุลาคมแล้ว ที่เหมาะจะปลูกที่สุดก็น่าจะเป็นหัวไชเท้า เพราะระยะเวลาเติบโตสั้น มีหลายสายพันธุ์ที่เดือนเดียวก็กินได้แล้ว นอกจากนี้ต้องคำนึงถึงรสชาติที่ผมชอบด้วย อย่างพวกกะหล่ำปลีม่ว
