กครับ แต่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น คงต้องรบกวนคุณช่วยชี้แนะสั่งการครับ”
“มีเซ็นสัญญากับศิลปินไว้บ้างไหมครับ?”
“มีอยู่สองสามคนครับ แต่ไม่ใช่แกนหลักในการดำเนินงานของพวกเรา ตอนนี้ทางบริษัทกำลังวุ่นอยู่กับการถ่ายทำเรื่อง ‘เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว’ เป็นหลักครับ”
หวังเยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะเอ่ยว่า “แล้วอาจารย์ปู๋เย่โหวที่เป็นคนเขียนบทเรื่อง ‘เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว’ ไม่ได้มาด้วยเหรอครับ?”
“อีกสองสามวันเขาจะตามมา”
หลินจือไป๋โกหกหน้าตาย “เรื่องปู๋เย่โหว เดี๋ยวผมติดต่อเขาเอง พวกคุณไม่ต้องยุ่งหรอก”
“รับทราบครับ!”
หวังเยว่เป็นชาวฉีโจว แต่เขาก็ศึกษาข้อมูลมาก่อนหน้านี้บ้างแล้ว พอรู้สถานการณ์มาบ้าง เช่น เรื่องที่ปู๋เย่โหวไม่เคยเปิดเผยใบหน้า
หรืออย่างเรื่องที่ตัวแทนหลินคนนี้เป็นคนดังที่ยิ่งใหญ่แค่ไหนในฉินโจว!
และแน่นอนว่าเพราะเขาเป็นชาวฉีโจว เลยยังไม่มีภาพจำที่ชัดเจนนัก ข่าวคราวเกี่ยวกับตัวแทนหลินที่เขาได้ยินมา ล้วนแต่เป็นเรื่องที่ฟังเขาว่ามาทั้งนั้น
สำหรับเจ้านายที่อายุน้อยเกินไปคนนี้ จะเก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ หรือเปล่า ยังต้องรอดูกันต่อไป
แต่เรื่องที่ควรประจบยังไงก็ต้องประจบ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีฝีมือเป็นยังไงก็ตาม หวังเยว่จึงวางตัวนอบน้อมอย่างที่สุด
“ที่นี่คือเมืองเซินเฉิงแห่งฉีโจวครับ ถ้าคุณอยากจะลองไปเที่ยวชม พรุ่งนี้ให้อู๋เสวียนเป็นไกด์ให้ได้นะครับ”
“ยินดีรับใช้ค่ะ!”
อู๋เสวียนรีบตอบรับอย่างกระฉับกระเ
