ราชวงศ์ชิง
โชคดีที่จุดนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อโครงสร้างหลักของบทละคร
หลังจากนั่งดูไปได้ประมาณสามนาที แววตาของหลินจือไป๋ก็เป็นประกาย พร้อมกับเผยรอยยิ้ม
ใช้ได้เลย!
หลินจือไป๋มองเห็นเงาของซิงเย่(โจวซิงฉือ)สมัยหนุ่มๆ ในตัวของหลี่รั่วคนนี้!
ถึงหน้าตาจะไม่เหมือนซิงเย่ เพราะสองโลกคู่ขนานไม่มีทางบังเอิญขนาดนั้น แต่สไตล์การแสดงตลกไร้สาระนั้นโดดเด่นมากจริงๆ ให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากนักแสดงตลกทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เจียงเฉิงหานักแสดงแบบนี้เจอถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง ทำให้หลินจือไป๋ประหลาดใจไม่น้อยเลยทีเดียว!
โอเค
เอาเป็นหลี่รั่วคนนี้แหละ!
หลังจากหลินจือไป๋ตัดสินใจได้แล้ว ก็แจ้งเจียงเฉิงว่า “พระเอกหนังให้หลี่รั่วคนนี้เล่นแล้วกัน”
“รับทราบครับ!”
ในที่สุดพระเอกหนังก็สรุปได้เสียที
พอวางสาย หลินจือไป๋ก็ติดต่อหาเฟิงซั่วอีกครั้ง “นายอาจจะต้องไปฉีโจวก่อนฉันล่วงหน้าก้าวหนึ่งนะ ที่นั่นมีหนังเรื่องหนึ่งอยากให้นายไปเป็นผู้กำกับ เดี๋ยวฉันจะส่งบทไปให้”
“หนังเหรอ? เริ่มเตรียมงานตอนนี้เลยเหรอ?”
“เตรียมการไปเกือบหมดแล้วล่ะ เป็นหนังคอมเมดี้ ตอนนี้น่าจะขาดแค่ผู้กำกับอย่างนายนี่แหละ ส่วนเรื่องที่ต้องปรับแก้ตรงไหน นายลองดูเองแล้วกัน ฉันส่งบทให้แล้ว”
หลินจือไป๋ค่อนข้างเชื่อใจเฟิงซั่ว
ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายเป็นเพื่อนของตน
แต่หลักๆ คือก่อนหน้านี้เฟิงซั่วรับหน้าที่กำกับเรื่อง ‘Unexpectedness’ แล้วผลออกมาดีมาก หมอนี่มีเซน
