อแม้แต่ผู้ชมในสตูดิโอ ไปจนถึงชาวเน็ตที่ชมถ่ายทอดสด ต่างก็พากันคลุ้มคลั่ง!
เสียสติไปอย่างสิ้นเชิง!
นี่มันหมายความว่ายังไง!
นี่มันสถานการณ์อะไรกัน!
ทำไมพอร่างเสมือนจริงถอดหน้ากากถึงได้เผยภาพลักษณ์ของฉู่ฉือออกมา แต่พอเทพดาราร้อยลักษณ์ตัวจริงเปิดหน้ากาก กลับเผยให้เห็นใบหน้าของไป๋ตี้!?
หรือจะบอกว่า…
พวกคุณทั้งสอง…
คงไม่ใช่พวกคุณทั้งสอง…
เวทีที่สั่นสะเทือน สตูดิโอที่เดือดพล่าน เสียงตะโกนที่บ้าคลั่ง เสียงกรีดร้องที่ดังสุดเสียง ในเวลานี้ล้วนปรากฏสู่สายตาเข้าสู่โสตประสาทของหลินจือไป๋!
ฉันคือใคร?
ฉันคือไป๋ตี้!
ฉันคือฉู่ฉือ!
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?
งั้นก็ให้เสียงเพลงดังกว่านี้อีกหน่อยแล้วกัน!
ฉู่ฉือร่างเสมือนจริง และไป๋ตี้บนเวที ต่างชูไมโครโฟนขึ้นพร้อมกัน ร้องเพลงที่หลายคนจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิตด้วยเสียงดัง
“ฉันก็คือฉัน!
คือควันไฟที่มีสีสันต่างออกไป!
ฟ้ากว้างทะเลไกล!
จะล่องลอยไปอย่างเข้มแข็ง!
ฉันชอบตัวฉัน!
ให้กุหลาบผลิผลลัพธ์สุดท้ายออกมา!
ในทะเลทรายอันอ้างว้าง!
ผลิบานเผยสีแดงเฉิดฉายออกมาดุจเดียวกัน!”
แม่ที่อยู่บนที่นั่งผู้ชม น้ำตาไหลพรากออกมาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ น้ำเสียงแหบพร่าจากการตะโกน มีหรือที่เธอจะไม่เข้าใจ “เทพดาราร้อยลักษณ์คือเสี่ยวเฮยนี่นา นั่นลูกชายของฉัน!”
“แล้วภาพลักษณ์เสมือนจริงนั่นคือ?”
เสียงของพ่อสั่นเครือ เขาเริ่มจะเข้าใจแล้ว!
………………………………………………