กับขอบตาแดงก่ำ
แต่เทพดาราร้อยลักษณ์กลับยังคงชี้มือไปบนท้องฟ้า ร้องเสียงดังว่า
“ฉันเพียงอยากเห็นเธองดงาม!
แต่ไม่อยากรู้ว่าเธอต้องทนทุกข์!
ฉันต้องการน้ำจากสวรรค์!
แต่ไม่ใช่หยาดน้ำตาของเธอ!”
เมื่อร้องถึงตรงนี้ นิ้วของเทพดาราร้อยลักษณ์ค่อยๆ เลื่อนต่ำลง ในที่สุดก็หยุดลงที่เงาร่างหนึ่งในแถวหน้าสุด พร้อมกับร้องเนื้อเพลงอีกสองประโยคออกมา
“ฉันไม่อยากเชื่อเลย!
ว่าจะมีปีศาจอยู่จริง!
ไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับใครทั้งนั้น!”
คนที่ถูกชี้ไปก็คือเออิจิโร่ที่มาดูการแข่งขันในวันนี้ ซึ่งนั่งอยู่ตรงปลายแถวหน้าพอดี!
หางตาของเออิจิโร่พลันกระตุกขึ้นมา!
เขามั่นใจว่าเทพดาราร้อยลักษณ์จงใจชี้มาที่ตน!
แม้ว่าในสายตาของผู้ชม เขาแค่การสื่อสารกับทุกคนเท่านั้น!
“เธออย่าได้คิดเลยว่าจะรู้ว่าแท้จริงฉันคือใคร!
และอย่าหวังว่าจะได้เห็นความจอมปลอมของฉัน!”
น้ำเสียงของเทพดาราร้อยลักษณ์แฝงโทสะ แฝงอารมณ์ความรู้สึก มีพลังดึงดูดที่รุนแรงมหาศาล จนผู้ชมเกือบทั้งหมดต่างจมดิ่งลงไปในบทเพลง!
…
ด้านหลังเวที
เจ้าชายกบได้ฟังมาถึงตรงนี้จนเลือดในร่างกายเดือดพล่าน สไตล์ที่โจวหานจิ้นชอบที่สุดก็คือร็อก!
“เยี่ยม!”
เจ้าชายกบรู้สึกว่าเพลงนี้ของเทพดาราร้อยลักษณ์ โดยเฉพาะประโยคที่ว่า ‘เธออย่าได้คิดเลยว่าจะรู้ว่าแท้จริงฉันคือใคร และอย่าหวังว่าจะได้เห็นความจอมปลอมของฉัน’ ถือเป็นการถ่ายทอดแก่นแท้ของชาวร็อกได้อย่างลึกซึ้ง!
เรียบง่าย!
ดุดัน!
บรรดาแขกรับเช
