หาสน์ซีเฉิง
เลขาจินมารอรับอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์ เมื่อเห็นว่าครอบครัวของหลินจือไป๋มากันครบทุกคน ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม
“ตั้งใจจะทานมื้อค่ำที่คฤหาสน์ซีเฉิงกันเหรอครับ?”
“แค่แวะมาเดินเล่นนะครับ” หลินจือไป๋ถามด้วยความสงสัย “เรียกผมมามีเรื่องอะไรเหรอครับ?”
“เซอร์ไพรส์ครับ”
เลขาจินขยิบตา แล้วพาครอบครัวของหลินจือไป๋ไปยังสนามบินส่วนตัวภายในคฤหาสน์
ในสนามบินตอนนี้มีเครื่องบินส่วนตัวลำหนึ่งจอดอยู่ เป็นเครื่องบินลำใหม่เอี่ยม หลินจือไป๋ก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
“นี่คือเครื่องบินส่วนตัวรุ่น A380 ที่ท่านประธานทุ่มเงินหนึ่งพันล้านสั่งทำจากบริษัทโบอิ้งเมื่อปีที่แล้วครับ เพิ่งส่งมอบใช้งานเมื่อเดือนก่อน เติมน้ำมันหนึ่งครั้งสามารถบินได้ไกลกว่าหมื่นกิโลเมตร…”
เลขาจินแนะนำรายละเอียดราวกับสมบัติล้ำค่า หลินซีเอ่ยถาม “แล้วเรื่องนี้เกี่ยวกับพวกเราล่ะคะ?”
“ฟังผมพูดให้จบก่อนครับ” เลขาจินยิ้มแล้วกล่าวว่า “เครื่องบินลำนี้ใช้เทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุด รวบรวมการตกแต่งที่หรูหราไว้ทั้งหมด จนแทบจะเป็นโรงแรมลอยฟ้า ภายในมีทั้งห้องรับแขก ห้องนอน ห้องน้ำ และอื่นๆ อีกทั้งยังมีบาร์และห้องครัวสุดหรู เพื่อตอบสนองทุกความต้องการในการเดินทางและการใช้ชีวิต นอกจากนี้ยังมีหน้าจอโรงภาพยนตร์อัจฉริยะขนาดใหญ่และระบบเสียง เพื่อให้ผู้โดยสารได้รับประสบการณ์ความบันเทิงที่ดีที่สุดระหว่างการบินครับ”
“แล้วยังไงต่อ?”
หัวใจของหลินชีกระตุกวูบ