ร้านอาหารแห่งหนึ่ง จางซีหยางและโจวหานจินกำลังพาหลินโสวจัวมาทานข้าว
ระหว่างทานอาหาร ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่โจวหานจินถามคำถามเดิมออกมา
“สรุปว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ไม่ใช่นายจริงๆ เหรอ?”
“ไม่ใช่จริงๆ ครับ!” หลินโสวจัวแทบจะร้องไห้ “พี่ชายทั้งสองคนต้องเชื่อผมนะ!”
เช้าตรู่วันนี้ สองราชาเพลงผู้ยิ่งใหญ่นัดเขามาทานข้าว ตอนนั้นหลินโสวจัวก็สัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีแล้ว
เมื่ออยู่ต่อหน้าสองคนนี้ หลินโสวจัวก็เหมือนลูกไก่ที่ถูกบีบก็ตายจะคลายก็รอด ไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย แถมยังถูกบังคับให้ถ่ายรูป ‘จับกุม’ อีกด้วย
ดูท่านายจะเป็นแพะรับบาปจริงๆ
ทีนี้จางซีหยางเชื่อหลินโสวจัวแล้ว เพราะอย่างไรก่อนหน้านี้เขาก็เคยเป็นแพะรับบาปแทนเทพดาราร้อยลักษณ์มาก่อน จึงเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายดี
“พี่ชายทั้งสองวางใจได้เลยครับ!” หลินโสวจัวกัดฟันพูดว่า “รอให้เทพดาราร้อยลักษณ์เปิดหน้ากากเมื่อไหร่ ผมจะไปคิดบัญชีกับเจ้าตัวดีนี่พร้อมกับพี่ๆ ทั้งสองคนแน่นอน”
ไม่ว่าเทพดาราร้อยลักษณ์จะเป็นใคร! ต่อให้หมอนี่จะเป็นราชาเพลงแล้วยังไงล่ะ?
มีโจวหานจินกับจางซีหยางหนุนหลัง มีอะไรต้องกลัว! ทั่วทั้งวงการเพลงฉินโจวจะมีใครต้านทานการรุมกินโต๊ะจากทั้งโจวหานจินและจางซีหยางได้บ้าง?
แน่นอนที่เรียกว่า ‘แพะรับบาป’ เป็นเรื่องจริง แต่โดยเนื้อแท้แล้วก็คือการหยอกล้อกันขำๆ
หลินโสวจัวถึงขั้นต้องขอบคุณเทพดาราร้อยลักษณ์ที่ทำให้เขาได้ติด
