็นเรื่องปกติมาก
เหมือนกับจางซีหยางในตอนแรก ถ้าไม่ได้พบกับไปตี้ ต่อให้เขามีความสามารถระดับราชาเพลง ก็คงยากที่จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนี้ได้
ในวงการบันเทิงถ้าอยากจะขึ้นไปถึงจุดสูงสุด มีแค่ความสามารถอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องพึ่งทรัพยากรและโอกาสด้วย
และไปตี้ก็คือทรัพยากรและโอกาสของจางซีหยาง!
“งั้นคุณคืออาจารย์หลินโสวจัวเหรอครับ?” บนใบหน้าของเถียนเหวยเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“ไม่ใช่ครับ” เทพดาราร้อยลักษณ์ตอบ
หานปัวที่อยู่ข้างๆ พูดว่า “จุ๊ๆ คำตอบนี้อาจจะไม่จริงก็ได้นะ เพราะทักษะการร้องของอาจารย์หลินโสวจัวก็ร้ายกาจมากเหมือนกัน”
“ผมขอถามคำถามที่ตอบยากหน่อยนะ”
อิ้งเหวยยิ้มถาม “อาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์ คุณคิดว่าตัวเองดังไหมครับ?”
“ก็ดังอยู่นะครับ” เทพดาราร้อยลักษณ์ตอบเรียบๆ
คำจำกัดความของคำว่า ‘ดัง’ มันกว้างเกินไป แต่ไม่ว่ายังไงหลินจือไป๋ก็รู้สึกว่าตัวเองน่าจะนับว่าดังมากแล้ว
ผู้ชมรู้สึกจนใจ คำถามนี้มันตอบยากตรงไหนเนี่ย นักร้องที่กำลังดังในวงการบันเทิงมีตั้งเยอะแยะ!
“หลินโสวจัวก็นับว่าดังในระดับหนึ่งแล้ว”
“ถ้าเทพดาราร้อยลักษณ์ไม่ใช่ราชาเพลง ความเป็นไปได้ที่เขาจะเป็นหลินโสวจัวก็สูงที่สุด!”
“ฉันไม่กล้าเดาว่าเขาคือหลินโสวจัวแล้ว”
“พวกเราโดนเขาหลอกมาสองครั้งแล้วนะ!”
“ที่แท้เทพดาราร้อยลักษณ์ก็หมายถึงเสียงร้อยลักษณ์นี่เอง!”
“ถ้าเขาไม่ใช่โสวจัว งั้นรอบนี้โสวจัวก็ซวยแย่เลย โดนแกงจนเปื่อยแล้วมั้ง ฮ่าๆๆ เอาเป็
