้ชมหน้าจอ นุ่มนวลไม่เร่งรีบ แทรกซึมเข้าสู่โสตประสาทของผู้คนนับไม่ถ้วน โผบินเข้าสู่หัวใจคนนับไม่ถ้วน
“อยากขับขานให้เธอได้ฟัง วัยเยาว์ที่งดงามดังบุบผา ให้ดอกไม้นั้นเบ่งบานเต็มที่เถิดหนา แต่งแต้มวันเวลาของเธอและกิ่งก้านของฉัน ฉันจะขับขานให้เธอได้ฟัง ให้ฉันใช้ความรู้สึกที่ร้อนแรงนี้ทำให้เธอประทับใจได้ไหม วันเวลาคือสีแดงแห่งความเขินอายที่น่าจดจำและอาวรณ์”
เพลงนี้ไม่ใช่ผลงานแนวระเบิดเวที มันเป็นเพียงเพลงโฟล์กเรียบง่าย เนื้อเพลงอบอุ่น สไตล์นุ่มนวล ผสานกับน้ำเสียงสไตล์จางซีหยาง จึงเข้าถึงส่วนที่อ่อนไหวที่สุดในใจของผู้ฟังได้ง่ายดาย ราวกับเส้นประสาทเส้นหนึ่งได้ถูกสัมผัสเข้า
‘เพลงนี้สุดยอดเลย!’
‘ใครแต่งเนี่ย’
‘ถ้าเทพดาราร้อยลักษณ์คือจางซีหยาง เป็นไปได้ไหมว่าเพลงนี้อาจารย์ไปตี้เป็นคนแต่ง?’
‘เป็นไปได้นะ!’
‘ในความทรงจำเหมือนไปตี้จะไม่เคยแต่งงานแนวโฟล์กนะ เพลงนี้มีสไตล์โฟล์กแคมปัสมาก’
‘หือ?’
‘เทพดาราร้อยลักษณ์บอกว่าเพลงนี้เขาแต่งเองเหรอ?’
‘ไม่ยักษ์รู้ว่าจางซีหยางแต่งเพลงเป็น ถึงเขาจะแต่งเป็นก็ปกติ’
‘…’
‘งั้นปัญหาก็คือ ถ้าเทพดาราร้อยลักษณ์ไม่ใช่โจวหานจิน แล้วใครคือโจวหานจิน?’
“…”
‘บ้าเอ๊ย ปวดสมองชะมัด!’
CPU ของชาวเน็ตไหม้กันหมดแล้ว การที่เทพดาราร้อยลักษณ์แปลงกายเป็นจางซีหยางร้องเพลง ‘อยากร้องเพลงให้เธอฟัง’ ในรอบที่สองเรียกได้ว่าหักมุมสะท้านฟ้า!
ต่อให้เอาไปใส่ในหนัง ฉากนี้ก็ต้องเป็นฉากที่พีคสุดๆ แน
