พวกนายเห็นกันหรือยัง?”
“ไอเดียรายการนั้นสุดยอดมากเลย” พี่ชายหลินเซิ่งเทียนกล่าว “ฉายเมื่อไหร่ได้ดังระเบิดแน่!”
หลินซีทำท่าครุ่นคิด “งั้นที่พวกเขาเชิญนักร้องหรือแม้แต่นักแสดงของเสินฮวาเราไปร่วมรายการ ฉันควรตอบตกลงไหม?”
“ตกลงไปเถอะ” หลินจือไป๋ที่อยู่ข้างๆ ยิ้มกล่าว “รายการวาไรตี้ใหม่ของคุนเผิงรายการนี้ เข้าร่วมไปก็ไม่มีผลเสีย ถ้าทำผลงานได้ดีก็มีหวังดังขึ้นอีก”
“อย่างนั้นเหรอ…” หลินซีพยักหน้า “นายเป็นหัวหน้าแผนกเพลงว่าไงก็ว่ากัน”
หลินจือไป๋ “…ปกติทำตัวเป็นเจ้านายที่ไม่ค่อยยุ่งงานบริหารจนชิน จนเกือบลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นลูกพี่ใหญ่ของแผนกเพลงเสินฮวา พี่สาวเป็นแค่รองหัวหน้าแผนกเพลง ต้องฟังคำสั่งเขา อุตส่าห์คิดตั้งนานว่าจะเป่าหูพี่สาวยังไง ทั้งที่ออกคำสั่งชี้ขาดไปตรงๆ ก็จบเรื่องแล้วแท้ๆ”
เมื่อคิดได้ดังนี้ หลินจือไป๋ก็ตัดสินใจทันที “งั้นเอาตามนี้ละกัน นักร้องเสินฮวาที่ได้รับคำเชิญให้ไปร่วมรายการนี้ ให้ไปให้หมด!”
หลินซีผงะ “ได้รับเชิญก็ให้ไปเลยเหรอ?”
หลินจือไป๋พยักหน้า “ยังไงผมก็หมายความตามนี้แหละ ถ้าพวกเขาไม่เต็มใจจริงๆ ก็ช่างเถอะ”
นี่มันใช้อำนาจเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวชัดๆ แต่จะทำเกินไปก็ไม่ได้ บังคับคนให้ไปยืนประดับบารมีคุนเผิงก็ได้
หลินซีกล่าว “ยังไงตอนนี้เสินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์กับคุนเผิงก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกันอยู่”
“อืม”
หลินจือไป๋ใจไม่อยู่กับตัว เขากำลังคิดว่าตัวเองจะใช้ภาพลักษณ์แบบไ
