นถูกสะท้อนอยู่ในทุกตารางนิ้วของสถานที่นั้นๆ
ด้านนอกอุทยานอิงเหมยมีระเบียงทางเดินยาว ขณะนี้งานประชุมกวีนิพนธ์ยังไม่ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ตัวแทนวงการวรรณกรรมจากทั่วฉินโจวกำลังรวมตัวกันอยู่ด้านหน้าระเบียงทางเดินตรงประตู ต่างก็เป็นคนรู้จักกัน กำลังพูดคุยกันอย่างสบายๆ
“สถานที่ที่นี้สวยงามมากเลย”
“ทุกท่านดูทางทิศตะวันออกสิครับ ตรงนั้นคือสถานีไปรษณีย์โบราณ สิ่งที่ทำให้อุทยานอิงเหมยเป็นสถานที่ที่ดีงาม ก็เพราะสถาปัตยกรรมโบราณพวกนี้ยังได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์ ถึงจะผ่านไปหลายศตวรรษแล้วก็ตาม”
“ส่วนสะพานที่อยู่ด้านข้างนั้น ถูกสร้างขึ้นมานานหลายร้อยปีแล้ว น่าเสียดายที่ส่วนหนึ่งขาดหายไป เมื่อสองร้อยปีก่อน ทางผู้จัดทำยังลังเลอยู่ว่าจะบูรณะซ่อมแซมดีไหม”
“ทิวทัศน์ที่สวยงามที่สุดก็ยังอยู่ในอุทยาน”
“ข้างในเป็นอุทยานดอกเหมย ตอนนี้เดือนกุมภาพันธ์ เป็นช่วงที่ดีที่ดอกเหมยจะบานพอดีเลย”
“แค่ อากาศค่อนข้างเย็นหน่อย”
“ไม่เป็นไรครับ ข้างในเตรียมสุราขาวแอลกอฮอล์ต่ำไว้ให้แล้ว ผู้จัดงานต้องการให้พวกเราเลียนแบบคนโบราณ สัมผัสความสนุกของการจิบสุราอุ่นครับ”
ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน จู่ๆ ก็มีคนสังเกตเห็นกล้องและเลนส์ที่ติดตั้งไว้ล่วงหน้าใกล้ๆ พลันกล่าวด้วยสีหน้าแปลกๆ ว่า
“พวกคุณรู้สึกไหมว่าปีนี้มีนักข่าวในงานประชุมกวีนิพนธ์เยอะเป็นพิเศษ?”
“แน่นอนว่าเยอะ” ข้างๆ มีคนพูดด้วยท่าทีเหยียดเล็กน้อย “ยังไงปีนี
