กได้ว่าอนาคตสดใสไร้ขีดจำกัด!
เพื่อการนี้ ซูฉานได้เลี้ยงอาหารเย็นหลินจือไป๋เป็นการส่วนตัว
“ถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากคุณ ฉันคงไม่สามารถได้รับการสนับสนุนจากคุนเผิง และถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากคุนเผิง ฉันก็คงไม่มีวันนี้” ซูฉานยกแก้วไวน์ขึ้นพลางกล่าวกับหลินจือไป๋ “ต้องขอบคุณแล้ว” พูดจบเธอก็ยกแก้วดื่มหมดในรวดเดียว
หลินจือไป๋กล่าว “ความสามารถของคุณเองสำคัญที่สุด”
ซูฉานจ้องมองหลินจือไป๋พร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ทุกการให้โดยโชคชะตาล้วนกำหนดราคาไว้ลับๆ คุณอุตส่าห์ช่วยฉันขนาดนี้ จุดประสงค์คืออะไรล่ะ?”
“ลองเดาดูสิ” หลินจือไป๋กินกับข้าวคำหนึ่งรองท้อง
ดวงตาซูฉานมีประกายวาบผ่าน “เสินฮวากรุ๊ปมีการเปลี่ยนแปลงบุคลากรครั้งใหญ่ในปีนี้ ฉันสังเกตว่าหลินชิว หรือก็คือลุงสามของคุณ ได้ขึ้นมาแทนที่หลินเซียลุงรองของคุณในตำแหน่งผู้บริหารสถานีโทรทัศน์เสินฮวา คุณเลยอยากให้ฉันช่วยจัดการกับหลินชิวใช่ไหม?”
“ถูกต้องเลย คุณฉลาดแบบนี้มาตลอด” หลินจือไป๋กล่าว “วิธีการจัดการโดยละเอียด คุณน่าจะถนัดกว่าผมนะ”
ซูฉานแสร้งทำเป็นไม่พอใจ “คุณหมายความว่าฉันเป็นคนเจ้าเล่ห์ชอบขัดขาคนอื่นเหรอ?”
หลินจือไป๋ยิ้มจางๆ “การมีเล่ห์เหลี่ยมซับซ้อนก็ไม่ถือว่าเป็นคำที่ใช้ในแง่ลบทั้งหมดหรอก คนฉลาดที่มีไหวพริบจะไม่มีเล่ห์เหลี่ยมซับซ้อนได้ยังไง ถึงผมช่วยคุณเพราะหวังให้คุณตอบแทนน้ำใจ แต่ก็ไม่ได้ต้องการให้คุณเปิดศึกกับเสินฮวาทีวีโดยสิ้นเชิงหรอก ยังไงตำแ
