ระหว่างทางกลับบ้าน หลินซีอารมณ์ดีมาก “บ้านลุงรองถูกผลักไปอยู่ชายขอบแล้วสินะ เว็บไซต์วิดีโอเสินฮวาถึงจะมูลค่าสูง แต่สุดท้ายก็แค่เว็บไซต์วิดีโอเท่านั้น มีแต่หลินเป้าลูกชายเขาที่ยังมีอุตสาหกรรมคอมิกอีกหน่อย… บ้านลุงใหญ่หลังจากนี้ก็เหลือแค่เส้นทางภาพยนตร์แล้ว”
หลินเซิ่งเทียนกล่าว “แต่เขาได้รับหุ้นของบริษัทภาพยนตร์ไปก็ไม่ถือว่าขาดทุนนัก แต่บ้านลุงสามนี่สิ ได้รับผลประโยชน์ไปไม่น้อยเลย”
“นั่นก็ยังไม่เท่าบ้านเรา” แม่กล่าวด้วยรอยยิ้ม “หลังจากนี้เสินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ นอกจากแผนกภาพยนตร์ที่ถูกแยกออกไปแล้ว ก็จะเป็นอาณาจักรของเรา”
“ยังไม่ขนาดนั้นหรอก ผมมีหุ้นแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น” พ่อหลินตงกล่าว “อีกเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือ ไม่รู้ว่าพ่อวางแผนจะจัดสรรยังไง คาดว่าคงต้องดูผลงานในภายหลังของเรา”
“นั่นเป็นเรื่องที่พ่อควรจะกังวลแล้วครับ”
หลินจือไป๋ค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์ในวันนี้ “หลังจากนี้แผนกเพลงก็ให้พี่สาวจัดการแล้วกัน ผมรับไว้แค่ตำแหน่งก็พอ พี่สาวทำงานในแผนกเพลงมาหลายปีประสบการณ์มีมากมาย”
กำลังของหลินจือไป๋จะยังคงมุ่งไปที่คุนเผิงสตูดิโอ เขาจะใช้คุนเผิงสตูดิโอจัดการบรรดาลุงทั้งหลาย เริ่มจากส่วนของภาพยนตร์ ปู่ดูเหมือนจะต้องการมอบอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของเสินฮวาทั้งหมดให้กับครอบครัวลุงใหญ่ การจัดการก็ค่อนข้างง่าย
หลินจือไป๋วางแผนที่จะให้คุนเผิงสตูดิโอเข้าสู่อุตสาหกรรมภาพยนตร์ ส่วนเว็บไซต์วิดีโ
