และเพลง ‘โชคดีจงมา’ ก็เป็นเพลงแบบนั้น
โดยเฉพาะท่อนฮุคหรือก็คือท่อนที่พีคที่สุดสำหรับคนที่คุ้นเคยกับเพลงนี้จากชาติที่แล้วยิ่งยากที่จะแค่อ่านออกมาเฉยๆได้
“โชคดีจงมาขอให้เธอโชคดีจงมาโชคดีจงมานำพาความสุขและความรักโชคดีจงมาพวกเราโชคดีจงมาต้อนรับความโชคดีเจริญรุ่งเรืองทั่วสารทิศ!”
ที่บ้านของหลินจือไป๋
เมื่อได้ฟังท่อนคอรัสนี้แม่ก็เริ่มมีอารมณ์ร่วมขึ้นมา
“เพราะจัง…”
เอาเถอะเพลงนี้อูฉือแต่งแม่ก็ให้เกียรติลูกชายแต่เพลงนี้ก็สร้างความตื่นเต้นให้กับผู้คนมากกว่าเพลง ‘เพราะความรัก’ จริงๆแหละ!
“แม่ครับอย่าฝืนเลย”
หลินจือไป๋พูดอย่างเข้าใจ “เพลงนี้ชื่นชมได้เลย”
พ่อที่อยู่ข้างๆหัวเราะเสียงลั่น “ดูสิลูกชายเราใจกว้างขนาดไหน!”
หลินซีก็หัวเราะตาม “เพลงนี้เทียบเพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ ได้เลยนะเพลงที่คึกคักและเป็นมงคลขนาดนี้แถมยังฟังแล้วรู้สึกมีชีวิตชีวาไม่รู้สึกต่อต้านหาได้ยากจริงๆ”
เพราะมนุษย์มีความคิดที่ต่อต้านในตัวเองหลายคนที่ดูงานตรุษจีนน่าจะมีความรู้สึกคล้ายๆกันคือสิ่งที่เรียกว่าพลังบวกที่ถูกเน้นมากเกินไปก็ทำให้รู้สึกรำคาญเหมือนกับมีคนบังคับให้ตัวเองต้องมีทัศนคติที่ดี
ห้ามรู้สึกแย่ต้องมองโลกในแง่ดีซึ่งรวมถึงละครสั้นหลายเรื่องด้วยที่จริงแค่ตลกก็พอแล้วสุดท้ายกลับยังต้องใส่คุณค่าบางอย่างเข้าไปทำให้ฉากที่ตลกกลับกลายเป็นน่าอึดอัดแทนแต่เพลงอย่าง ‘โชคดีจงมา’ ไม่ทำให้ผู้คนรู้สึกแบบนั้นน่าอัศจรรย์มาก
อาจเป็นเพราะเร
