ง่ายหยาบตรงไปตรงมาแต่ชาวบ้านก็ชอบดนตรีแบบนี้พวกเราทำดนตรีที่ดูสูงส่งแต่กลับไม่มีเสน่ห์แบบเพลงชาวบ้านเหมือนอย่างเขาฉันเลยคิดว่าบางทีสิ่งที่ยากที่สุดของดนตรีก็คือการทำให้คนทุกระดับชื่นชอบได้น่ะนะสุดยอดพ่อครัวระดับชาติอาจจะทำอาหารไม่ถูกปากชาวบ้านก็ได้คนเขาอาจจะชอบรสชาติแบบบ้านๆ”
“ปีนี้ฉันแพ้ราบคาบแล้ว”
มันไม่เกี่ยวเลยว่าจะเป็นศึกเทพเจ้าที่พ่อเพลงคนไหนเข้าร่วมพอมาเจกับเพลงเฉลิมฉลองเทศกาลของอูฉือที่มงคลสุดๆแบบนี้ก็ไม่มีเหตุผลอะไรมาโต้แย้งได้จริงๆ
เพลงของเขาแค่คึกคักมีชีวิตชีวาบรรยากาศดีเพลงนี้ได้แสดงคุณสมบัติและเอกลักษณ์ของเพลงเฉลิมฉลองเทศกาลออกมาจนถึงที่สุด
เหมือนกับเพลง ‘แอปเปิ้ลน้อย’ ของฉูฉือก่อนหน้านี้ไม่ต้องพูดว่าท่วงทำนองสุดยอดขนาดไหนที่จริงมันก็ง่ายมากนี่แหละแต่มันติดหูและเร้าใจมากแต่เพลงนี้หยางอันเก๋อและเว่ยเซียนเชียงฟังแล้วก็ชื่นชอบ
เหมือนกับพ่อครัวระดับชาติก็ชอบเต้าหู้คลุกต้นหอมซอยนั่นแหละอาหารไม่จำเป็นต้องหรูหราขอแค่รสชาติดีก็พอแล้ว
อีกอย่างอาหารประจำชาติเองก็มีเมนูที่เรียบง่ายอยู่ด้วยเช่นกันเหมือนกับที่เพลงนี้กำลังแสวงหานั่นคือความบริสุทธิ์ดั้งเดิมและกลิ่นอายของชีวิตผู้คน
และตอนนี้เพลงก็ร้องเกือบจบแล้วหลังจากฉินเลี่ยนร้องคำว่า ‘โชคดีจงมา’ เพลงนี้ก็จบลงอย่างชัดเจนและเด็ดขาดเสียงปรบมือดังสนั่นกึกก้องราวกับฟ้าร้องดังขึ้นทั่วงานตรุษจีน!
“ดี!”
“ร้องได้ดี!”
“เพราะเหลือเกิน!”
เพราะ
