หน้าคล้ายคนท้องผูกอีกครั้ง!
หลี่เชียวที่ขอบตาแดงก่ำยิ่งไม่สนใจที่จะเช็ดน้ำตาจ้องมองหลัวเยี่ยนอย่างตกตะลึง!
“ผู้ชาย! เป็นผู้ชายฉันคิดว่าเป็นนักร้องหญิงซะอีก!”
ฉินเลี่ยนใช้มือทั้งสองจับท้ายทอยอ้าปากค้างด้วยความตกใจจนหุบไม่ลง!
“พวกเราต่างก็คิดว่าเป็นนักร้องหญิง…”
ขนาดจางซีหยางยังฟังไม่ออกเลยว่าผู้ขับร้องเพลงนี้เป็นแค่เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งไม่แปลกใจเลยที่ผู้ชมจะตกตะลึง
ไม่แปลกใจเลยที่สีหน้าของทุกคนเมื่อครู่จะดูเกินจริงขนาดนั้นไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็นฉากนี้ย่อมได้รับแรงกระแทกใหญ่หลวง!
ขอบตาของหลัวเยี่ยนเองก็แดงก่ำไม่รู้ว่าเป็นเพราะโค้ชทั้งสี่คนหมุนเก้าอี้เลือกเขาหรือเป็นเพราะเขาจมดิ่งอยู่ในอารมณ์ของเพลงกันแน่
เขาร้องเพลงจบทั้งเพลงด้วยอาการสะอื้นเล็กน้อยและขอบตาแดงก่ำ!
ในวินาทีที่เพลงจบลงทั่วทั้งฮอลล์ระเบิดเสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว!
โค้ชทั้งสี่คนก็ปรบมืออย่างเต็มแรง!
เสียงปรบมือยังไม่ทันจะจบลงฉินเลี่ยนก็รีบถามเสียงดังว่า “คุณชื่ออะไรคะ!?”
สถานที่ถ่ายทำเงียบสงบลงทุกคนดูเหมือนจะอยากรู้ชื่อของผู้เข้าแข่งขันหลัวเยี่ยนพยายามระงับอารมณ์แล้วกล่าวว่า
“สวัสดีครับอาจารย์ทั้งสี่ท่านผมชื่อหลัวเยี่ยนครับ!”
หลี่เชียวเช็ดน้ำตาพร้อมกล่าวว่า “หลัวเยี่ยนคุณร้องได้ดีมากคุณร้องได้ยอดเยี่ยมเลยแม้แต่เจ้าของเพลงต้นฉบับอย่างฉันยังยอมแพ้เลยค่ะ!”
ฉินเลี่ยนหยอกล้อ “อาจารย์หลี่เชียวถึงกับร้องไห้จนน้ำตาท่วมเลย”
โจ
