่างใหญ่กำยำคนหนึ่งจะสามารถอบอุ่นละเอียดอ่อนได้ขนาดนี้!
“ทุกคนต่างก็พูดแบบนี้ครับ” เถียนเหวยเกาหัว “แม่ของผมบอกว่าผมมีหน้าเหมือนเสือแต่เสียงกลับเหมือนแมว”
ฉินเลี่ยนถาม “เคยเรียนดนตรีมาไหมคะ?”
เถียนเหวยส่ายหน้า “ผมลองผิดลองถูกด้วยตัวเองหมดเลยครับ ไม่เคยเรียนดนตรีมาโดยเฉพาะ”
ฉินเลี่ยนกล่าวทันที “เวทีของเราไม่สนใจหรอกว่าคุณจะเป็นแมวหรือเสือ แค่คุณมีคุณภาพเสียงแบบนี้
เป็นครูสอนดนตรีในโรงเรียนมัธยมนี่ก็เสียของเกินไปแล้ว…”
หา? เถียนเหวยผงะเล็กน้อย “อาจารย์ฉินเลี่ยนเข้าใจผิดแล้วครับ ผมไม่ได้เป็นครูสอนดนตรีครับ ผมเป็นครูสอนพลศึกษา”
ผู้ชมในสถานที่ถ่ายทำ: ???
ทั้งที่เสียงร้องกับรูปลักษณ์ภายนอกไม่สอดคล้องกันอย่างรุนแรง แต่กลับมีอาชีพที่เข้ากันกับรูปร่างนี่นา
เป็นครูพลศึกษาแถมไม่เคยเรียนดนตรีมาโดยเฉพาะ ทำไมถึงร้องเพลงได้เพราะขนาดนี้ล่ะ!
คนไม่อาจตัดสินที่รูปลักษณ์! ยอดฝีมือซ่อนอยู่ในหมู่ชน! เถียนเหวยนี่เข้ากับมาตรฐานนี้สุดๆ เลย!
ผู้ชมส่ายหน้าไปมา ไม่รู้จริงๆ ว่ารายการไปหาคนแบบนี้มาจากไหน ขึ้นเวทีครั้งแรกก็ได้ฉากน่าตื่นเต้นแบบนี้แล้ว!
“ไม่ว่าคุณจะเป็นเสือหรือแมว ไม่ว่าคุณจะสอนดนตรีหรือพลศึกษา
ขอแค่คุณจำไว้ว่าฉันเป็นคนแรกที่กดไฟเลือกคุณ เร็วกว่าโค้ชอีกสามคนอีกนะคะ
เพราะทีมของฉันต้องการขุนพลผู้เก่งกาจอย่างคุณ!”
หลี่เชียวจ้องมองเถียนเหวย ฉินเลี่ยนพลันลนลาน คุยกันอยู่ดีๆ ทำไมเธอจะแย่งตัวคนไปดื้อๆ ล่ะ
