่อจิ้มกับน้ำส้มสายชูหนึ่งคำ? พูดแบบนี้ก็ไม่ค่อยถูกนัก อย่างน้อย My Own Swordsman ก็ไม่ได้เป็นแค่น้ำส้มสายชูคำเดียว ส่วน ‘ชอลิ้วเฮียง จอมโจรจอมใจ’ จะดังแค่ไหนเมื่อออกฉาย หลินจือไป๋เองก็ไม่แน่ใจ แต่อย่างน้อยก็ไม่ถึงขั้นล้มเหลวแน่นอน เพราะนี่คือหนึ่งในผลงานตัวแทนของกูหลง
“ได้ครับ”
เจียงเฉิงตอบรับ จากนั้นก็พูดต่อว่า “เว็บไซต์เสินฮวาวิดีโอกำลังจะทำวาไรตี้ขนาดใหญ่ที่ผลิตเอง คุณได้ยินหรือยังครับ โครงการนี้ผู้รับผิดชอบก็คือลูกสาวของหลินเซี่ย หลินเพิ่ง”
“วาไรตี้อะไรครับ?”
“เหมือนจะชื่อว่า ‘ศิษย์ครู’ จุดขายคือหาสีดารามาเป็นเมนเทอร์ แล้วให้รับลูกศิษย์เข้าไปแข่งกันครับ…”
หลินเพิ่ง?
สายตาของหลินจือไป๋มีประกายวาบผ่าน จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ไหนๆ เว็บไซต์วิดีโอคุนเผิงก็ทำละครออริจินัลไปแล้ว งั้นทำวาไรตี้ออริจินัลสักรายการต่อก็ไม่เสียหายจริงไหม?”
“วาไรตี้อะไรเหรอครับ?”
“ก็แนวรับศิษย์นี่แหละครับ”
“คุณไม่ได้ล้อผมเล่นใช่ไหมครับ หลินเพิ่งทำแนวรับศิษย์ แล้วเราก็จะทำแนวรับศิษย์อีก? เหมือนกันเกินไปจะไม่ใช่เรื่องดีนะครับ คนอื่นจะหาว่าเราลอกเลียนแบบพวกเขา”
“ของผมไม่เหมือนหรอก” หลินจือไป๋พูด “เราก็จะเชิญสี่ดารามาเป็นเมนเทอร์เหมือนกัน แต่ไม่ใช่รับศิษย์นะ จะให้เมนเทอร์สร้างทีมขึ้นมาแล้วแข่ง PK กันในรอบสุดท้าย”
“นั่นมันก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ?”
“ไม่เหมือนครับ เรามีเก้าอี้หมุน”
“มันคืออะไรครับ?”
“อืม รออ่านแ
