ือนให้คนขับระวังอย่าให้ไปชนรถบรรทุกน้ำมันอีกก็พอ
การร่วมมือของทั้งสองถือว่าราบรื่นดี หลี่ซือฉิงกับเซียวเฮ่ออวิ่นขยับไปใกล้คนขับรถ คอยเตือนเขาให้ระวังเด็กส่งอาหารตอนผ่านไฟแดง ผลปรากฏว่า… คนขับสามารถหลบพนักงานส่งอาหารได้จริงๆ! รอบนี้รถเมล์ไม่ได้ชนเข้ากับรถบรรทุกน้ำมัน!
“สำเร็จแล้ว?”
ตานีดูถึงตรงนี้ก็เกาหัวเบาๆ วิธีแก้ปัญหานี้มันง่ายเกินไปแล้ว ง่ายจนหมดแรงดึงดูดเลย จ้าวอวี้ยังพยายามคาดเดาเนื้อเรื่องต่อไป:
“ไม่แน่ พระเอกกับนางเอกอาจจะไปติดอยู่ในลูปอื่นต่อ รถเมล์ยังคงแล่นไปข้างหน้า พอข้ามสะพานไปพระนางก็จะสามารถลงจากรถได้แล้ว”
ทั้งคู่ผ่อนคลายลง ถึงกับอยากจะเปิดแชมเปญฉลองล่วงหน้าเลยทีเดียว
แต่แล้วเวลานี้เอง ก็ได้ยินเสียงริงโทนที่คุ้นหูดังขึ้น
หลี่ซือฉิงถึงกับหน้าถอดสีด้วยความหวาดกลัว!
เซียวเฮ่ออวิ่นสังเกตเห็นท่าทีผิดปกติของนางเอก “เป็นอะไรไป?”
“เสียงดนตรีนี่!”
หลี่ซือฉิงเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ยังไม่ทันจบประโยค ก็มีเสียงตูมสนั่น รถเมล์ระเบิดอีกครั้ง…
การระเบิดอาจมาช้า! แต่ไม่หายไปซะทีเดียว!
ผู้ชมเองก็นับไม่ไหวแล้วว่านี่มันการระเบิดครั้งที่เท่าไหร่กันแน่ วินาทีนี้คำถามเดียวกันก็ผุดขึ้นในใจผู้ชมทุกคน: ทำไมเลี่ยงอุบัติเหตุรถเมล์ได้แล้ว การระเบิดถึงยังเกิดขึ้นอยู่ดี?
“เสียงริงโทนต้องมีปัญหาแน่ๆ!” จ้าวอวี้รู้สึกว่าความเข้มข้นของละครถูกดันขึ้นถึงขีดสุดอีกครั้ง!
พล็อตทิ้งตะขอเกี่ยวไว้อย่างชัดเ
