อตแนวนี้ที่ค่อนข้างเป็นสูตรสำเร็จ
แต่คราวนี้การตัดต่อกลับไม่ได้เดินตามสูตร
ในฉากถัดไป เนื้อเรื่องกลับมาตัดที่บนรถเมล์อีกครั้ง
เห็นพระเอก เซียวเฮ่ออวิ๋น นั่งพิงหน้าต่างงีบหลับอยู่
ข้างๆ กัน นางเอกหลี่ซือฉิงพลันสะดุ้งตื่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
นี่เล่าย้อนเหรอ?
สมัยนี้ผู้ชมดูละครกันเยอะ เลยคุ้นเคยกับเทคนิคการตัดต่อเหล่านี้กันแล้ว
แม้ว่าในคอมเมนต์วิ่งยังมีบางคนถามโง่ๆ ว่า ‘รถเมล์ไม่ระเบิดไปแล้วเหรอ’ ก็ตาม
แต่เนื้อเรื่องก็ยังดำเนินต่อไป
เซียวเฮ่ออวิ๋นบังเอิญไปโดนกระติกน้ำของหลี่ซือฉิงเข้า
กระติกน้ำสีขาวโคลงเคลง ทำเอาเซียวเฮ่ออวิ๋นหน้าซีด รีบพูดจาตะกุกตะกักอธิบายว่าตนไม่ได้ตั้งใจ
“พระเอกคนนี้ดูไม่ค่อยฉลาดเลยแฮะ”
จ้าวอวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขายังชอบพระเอกที่ฉลาดสุขุมใจเย็นมากกว่า
นางเอกชะงักไป มองเซียวเฮ่ออวิ๋นด้วยแววตาล้ำลึก พลันคว้าแขนเขาไว้แล้วตะโกนว่า “ไอ้โรคจิต!”
“นางเอกก็ดูไม่ค่อยฉลาดเหมือนกัน”
ต้านีเสริมขึ้นมาทันที คิดว่าปฏิกิริยาของนางเอกมันเว่อร์เกินไป
แต่จ้าวอวี้กลับเห็นต่าง “นางเอกน่าจะมีปมอะไรสักอย่าง ปฏิกิริยาของเธอดูตั้งใจเกินไป”
“จริงเหรอ?”
ต้านียังไม่ค่อยเชื่อ
แต่สิ่งที่จะเกิดขึ้น
