ทำเพลงบรรเลงซะแล้ว
ทะเยอทะยานซะจริง ทำไมไม่หัดเอาอย่างอาจารย์ไป๋ตี้ของพวกเราที่ค่อยๆ ก้าวเดินทีละขั้นนะ
จางซวินตากลอกทีหนึ่ง แล้วก็ส่งเพลงนี้ไปให้ปู่ที่เกษียณแล้วของตน ซึ่งเคยเป็นศาสตราจารย์ภาควิชาดนตรีมาก่อน
“ปู่ครับ ฟังเพลงนี้แล้วคิดว่าอยู่ระดับไหน?”
“ฉู่ฉือ?”
คุณปู่ของจางซวินชื่อจางอวิน
จางอวินยิ้มกล่าว “เพลงป๊อปที่พวกหนุ่มสาวฟังกัน ปู่ไม่ค่อยสนใจหรอก”
จางซวินรีบพูด “ไม่ใช่เพลงป๊อปครับ เป็นเพลงเปียโน ปู่ก็แค่ช่วยบอกหน่อยว่าเพลงนี้มีข้อบกพร่องตรงไหนบ้าง!”
เหอะๆ
คุณปู่น่ะเป็นมืออาชีพ ฟังแค่แป๊บเดียวต้องจับข้อบกพร่องในเพลงของฉู่ฉือได้แน่!
เดี๋ยวเอาข้อบกพร่องที่ปู่บอกไปเขียนลงเน็ต ถึงตอนนั้นรับรองว่าแฟนคลับฉู่ฉือเถียงไม่ออกแน่!
“เพลงเปียโนเหรอ?”
คราวนี้จางอวินเกิดสนใจขึ้นมาเล็กน้อย จึงหยิบมือถือมากดเปิดเพลง ‘Canon’ ทันที
ทันใดนั้น
ทำนองเพลง Canon ก็ดังขึ้น
อย่างไรก็เป็นผู้เชี่ยวชาญ แค่จางอวินได้ยินก็จับแนวทางของเพลงได้ทันที ไม่รู้ว่าอธิบายให้หลานฟังหรือแค่พึมพำกับตัวเอง
“นี่คือดนตรีโพลีโฟนี”
“โพลีโฟนี?”
จางซวินไม่เข้าใจ แต่ก็แอบจดคำนี้ไว้ เผื่อเอาไปทำเท่ทีหลังได้
“สิ่งที่เรียกว่าโพลีโฟนี ก็
