ทั้งหมดล้วนเป็นยอดฝีมือในยอดฝีมือ!
ถึงชาวเน็ตจะไม่เข้าใจโลกของคนเหล่านี้ แต่ก็ไม่ขัดขวางที่จะเคารพและเชื่อมั่นพวกเขา!
แต่พวกเขายกย่อง ‘Canon’ กันสูงเกินไปแล้วมั้ง!
‘ผลงานอมตะงั้นเหรอ?’
‘นี่ถึงขั้นผลงานระดับโลกเลยเหรอ?’
‘ฉันก็แค่รู้สึกว่ามันเพราะดี แล้วก็ฟังวนหลายรอบโดยไม่เบื่อเลย…’
‘ก็เพราะจริงๆ แหละ ดูคำชมของบรรดาปรมาจารย์ ฉันก็ไม่รู้สึกว่าผิดปกติตรงไหน เพลงนี้คู่ควรจริงๆ’
‘ฉู่ฉือสุดยอด!’
‘งั้นระดับเพลงบรรเลงของฉู่ฉือก็สูงมากจริงๆ?’
‘จะปลอมตรงไหนอีกล่ะ?’
‘ปรมาจารย์ยังลงมาชื่นชมเองขนาดนี้!’
‘ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันจะไปฟัง ‘Canon’ หลายๆ รอบเดี๋ยวนี้เลย’
‘ฮ่าๆๆๆ สมจริงสุด’
พอบรรดาปรมาจารย์บอกว่าเพลงนี้คือระดับโลก คนที่ฟังไม่ออกก็เลยคิดว่า
ที่ฟังไม่ออกว่าเพลงนี้สุดยอด งั้นก็แสดงว่าระดับการเสพงานศิลป์ของฉันยังไปไม่ถึงขั้นของปรมาจารย์อย่างแน่นอน!
………………………………………………
[1] สำนวนนี้หมายถึง แม้ด้านหนึ่งจะไม่เป็นไปตามหวัง แต่กลับมีอีกด้านที่ไปได้สวยแทน
