ในร้านหนังสือแห่งหนึ่ง มีลูกค้าเดินเข้ามา หลังจากเดินดูรอบร้านก็หันไปมองเจ้าของร้านอย่างงุนงง
“ที่ร้านมี ‘ตำนานศึกเทพอินทรี’ ไหม?”
“มีครับ!” เจ้าของร้านแปลกใจเล็กน้อย จึงพาลูกค้าไปยังมุมกำแพงที่ค่อนข้างลับตา
“อยู่ตรงนี้ครับ”
“เอาเล่มหนึ่ง” ลูกค้าตอบทันทีโดยไม่ลังเล
หลังจากลูกค้าคนนั้นชำระเงินและออกจากร้านไป มีลูกค้าอีกสองคนเข้ามาถามคำถามเดียวกัน
“’ตำนานศึกเทพอินทรี’ อยู่ตรงไหน?”
“ตรงนี้ครับ!”
เจ้าของร้านก็รีบไปหยิบหนังสือจากมุมนั้นมาให้ คราวนี้พอลูกค้าจ่ายเงินเสร็จ เจ้าของร้านก็เผลอพูดขึ้นว่า “นิยายเล่มนี้เหมือนจะมีดรามาบนอินเทอร์เน็ตเยอะเลย”
ตามหลักแล้วเจ้าของร้านหนังสือไม่ควรพูดแบบนี้ ถ้าลูกค้าได้ฟังแล้วเกิดไม่อยากซื้อขึ้นมาละ?
แต่ลูกค้าจ่ายเงินไปแล้ว เจ้าของร้านเลยกลั้นใจไม่อยู่
ลูกค้ายิ้มพลางพูดว่า “เรื่องเซียวเหล่งนึ่งใช่ไหมละครับ ถึงผมยังไม่ได้อ่านนิยาย แต่ช่วงนี้ในเน็ตก็พูดเรื่องนี้กันทั้งนั้น เพื่อนผมบอกว่านิยายเล่มนี้คลาสสิกมาก ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ในเน็ตว่าเลย”
“ใช่ไหมละครับ!” ดวงตาเจ้าของร้านเป็นประกายวาบ ยิ้มกล่าว
“ผมก็อ่านจบแล้ว เมื่อคืนเพิ่งอ่านจบเลย นิยายเล่มนี้นะดีมากจริงๆ นะ ถ้าผ่านฉากของเซียวเหล่งนึ่งไปได้ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้วละ อีกอย่างพอดูทั้งเล่มแล้วผมว่าฉากนั้นมีความจำเป็นต่อเรื่องด้วยซ้ำ!”
“ฮ่าๆ…” ลูกค้าหัวเราะฮ่าๆ ไม่ได้คิดจะพูดต่อความ หยิบหนังสือเดินออกจากร้
