สต์ทำนองเดียวกันผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด!
‘เราคงไม่ได้ซื้อหนังสือเถื่อนมาใช่ไหม เซียวเหล่งนึ่งน่าจะเป็นนางเอกใช่ไหม งั้นแปลว่าเอี๊ยก้วยโดนอีจี้เพ้งสวมเขาแล้วเหรอ?’
‘ฉันมึนไปหมดแล้ว!’
‘แน่ใจนะว่าไม่ได้เข้าใจผิดตรงไหน?’
‘นี่มันพล็อตเรื่องอะไรเนี่ย ปู่เยโหวเล่นจริงเหรอ?’
‘พล็อตแบบนี้ของปู่เยโหว แน่ใจนะว่าไม่ได้ยัดขี้ใส่ปากคนอ่านอยู่อ่ะ!’
‘หนีไป!’
‘เล่มนี้โหวราตรีมีดเขียน!’
‘โพสต์ของพวกคุณทำให้ฉันตกใจเลย ยังไม่ได้อ่านเล่มใหม่ของปู่เยโหวเลยนะ เกิดอะไรขึ้น?’
‘ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่นางเอกถูกตัวร้ายขืนใจ แถมยังเกิดขึ้นตอนที่นางเอกเข้าใจผิดคิดว่าตัวร้ายคือพระเอกอีก ตอนนี้ฉันช็อกจนปิดใจไปแล้ว ทรมานกว่ากลืนแมลงวันเข้าไปอีก’
‘ขยะแขยงอย่างกับกลืนแมลงวันหัวเขียว!’
‘เชี่ย พวกเธอพูดจริงดิ ไม่ได้ปั่นใช่ไหม?’
‘มีโพสต์เยอะแยะขนาดนั้นจะปั่นหมดเลยได้เหรอ? ซื้อมาอ่านเองเดี๋ยวก็รู้ แต่อย่างน้อยสำหรับฉันไม่แนะนำให้อ่านเล่มนี้อีกแล้ว รวมทั้งตัวฉันเองก็จะไม่อ่านต่อเหมือนกัน’
‘ขอเงินคืนโว้ย!!’
‘ฉากแบบนี้มันมีสาระอะไรตรงไหนขอถามหน่อย!’
ตามบอร์ดย่อยต่างๆ ของเว็บบอร์ดสำนักศึกษา เต็มไปด้วยกระทู้ถล่มด่าฉากนี้ ทั้งฟอรัมแปรสภาพเป็นทะเลเดือดของความโกรธ!
ไฟในฟอรัมลุกลามไปถึงแพลตฟอร์มจี๋กวง ไม่นานหัวข้อบนเทรนด์ค้นหายอดฮิตอันดับหนึ่งก็ปรากฏคำว่า #เซียวเหล่งนึ่งถูกล่วงละเมิด
ชาวเน็ตจำนวนมากกดเข้าไปดู พอจับใจความได้คร่าวๆ ก็ถึงกั
