ะตะลึงในความร้อนแรงของละครเรื่องนี้ แต่ตะลึงกับความโง่เขลาของลูกชายตัวเอง
“ละครของตัวเองกลับไปช่วยคู่แข่งให้ทำสำเร็จ?”
หลินเจามู่มองเลขาจินสีหน้าคล้ายงงงวย “นี่เป็นเรื่องที่ลูกชายคนรองของฉันทำจริงๆ เหรอ?”
“เออ…” เลขาจินถึงกับไม่รู้จะอธิบายอย่างไรไปชั่วขณะ
หลินเจามู่ส่ายหัวรู้สึกผิดหวังในตัวหลินเชี่ยอย่างมาก
“สถานีโทรทัศน์อยู่ในมือเขาถือว่าทำของมีค่าให้สูญเปล่าแล้ว เรื่องนี้หลินตงมีบทบาทยังไง?”
“เป็นอย่างนี้ครับ” เลขาจินพูดว่า
“หลินตงต้องการให้ละครเรื่องนี้ฉายทางสถานีโทรทัศน์เสินฮว่าแต่หลินเชี่ยไม่เห็นด้วย หลินตงเลยโกรธจัดหันไปจับมือกับสถานีโทรทัศน์เทียนกวง”
“ไปจับมือกับศัตรูตัวฉกาจงั้นเหรอ”
หลินเจามู่พูดว่า “ช่างกล้าใจถึงซะจริง แต่เรื่องนี้โทษเขาไม่ได้ เป็นเจ้ารองที่ไม่รู้จักเปิดใจให้กว้างต่างหาก”
หลินเจามู่ถอนหายใจ ขณะนั้นฝ่ายโทรทัศน์ของเสินฮวากำลังประชุมกันอยู่
หลินตงหันไปมองรองหัวหน้าฝ่ายโทรทัศน์อย่างเจี่ยเลี่ยงแล้วพูดอย่างไม่ไว้หน้า
“มังกรหยกฉายจบแล้วทีนี้คุณก็ไสหัวไปได้แล้ว”
ละคร ‘เส้นเป็นตาย’ เป็นโครงการที่เจี่ยเลี่ยงรับผิดชอบ
เขาสมคบกับหลินเชี่ยจนทำให้ ‘มังกรหยก’ จำต้องไปออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เทียนกวงอย่างไม่มีทางเลือก
พอหลินตงเขี่ยเจี่ยเลี่ยงออกจากตำแหน่งก็แทบไม่มีใครเอ่ยปากค้าน
ความจริงแล้วทั้งฝ่ายโทรทัศน์เสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ต่างก็ชิงชังเจี่ยเลี่ยงกันสุดๆ
ก็เพราะเจี
