ผู้อำนวยการของพวกเรานี่โง่สิ้นดี!”
“ชู่ว!”
“ไม่เป็นไรเราด่ากันวงใน ผู้อำนวยการโง่เกินไปแล้วถึงเอา ‘มังกรหยก’ ให้คนอื่นไปดื้อๆ!”
“ยังอุ้ม ‘เส้นเป็นตาย’ ราวกับของล้ำค่าอีก”
“สองเรื่องนี้มันมีอะไรเทียบกันได้บ้างละตอนนี้เพื่อนฉันพากันถามว่าสถานีโทรทัศน์เสินฮวามีหนอนของเทียนกวงอยู่หรือเปล่า”
“ฉันควรตอบไหมว่าผู้อำนวยการสถานีนี่แหละที่อาจเป็นหนอนของเทียนกวงเสียเอง?”
“ตอนนี้ใครๆ ก็พูดกันว่าพวกเราก้มเก็บงาทำแตงโมหาย สถานีของเรากลายเป็นตัวตลกของวงการไปแล้ว!”
ท่ามกลางคำวิพากษ์วิจารณ์มากมายในที่สุดสำนักพิมพ์เสินฮวาก็วางแผนจัดพิมพ์นิยายต้นฉบับ ‘มังกรหยก’
ซึ่งหลินจือไป๋ได้วางแผนไว้ล่วงหน้านานแล้ว
รอจนกระแสละครร้อนแรงเต็มที่ค่อยปล่อยนิยายต้นฉบับออกมาเรื่องยอดขายไม่ต้องกังวลเลย
ประการแรกนิยายกับละครยังมีความแตกต่างอยู่
ประการที่สองละครตอนนี้ยังเหลืออีกสิบตอนหากซื้อหนังสือก็จะได้อ่านตอนจบล่วงหน้า!
ข้อเท็จจริงก็พิสูจน์ว่าไม้เด็ดนี้ใช้ได้ผลดีอาศัยกระแสความร้อนแรงของละคร
ทันทีที่นิยายวางจำหน่ายผลตอบรับก็ถล่มทลาย
เพราะตลาดกำลังภายในที่ซบเซาถูกละครเรื่องนี้ปลุกให้คึกคักขึ้นมาไม่น้อย
อย่างน้อยก็สำหรับนิยายกำลังภายในอย่างเรื่องมังกรหยกที่ผู้คนต่างสนใจปิ๊งๆๆ!
เพียงวันแรกที่วางแผงตามร้านหนังสือใหญ่ๆ ยอดขายก็เป็นที่น่าชื่นตาชื่นใจ
กระทั่งคนจำนวนไม่น้อยที่ยังไม่ได้ดูละครก็ยังซื้อหนังสือนิยาย “มังกรหยก’ มาอ่าน
