ในที่สุด ‘แดนสุขาวดี’ ก็จบลง มิชิฮาชิ ไมอิ ที่เพิ่งแสดงเสร็จเดินกลับมายังโถงใหญ่ พบกับพี่สาวคนอื่นๆ อีกยี่สิบเก้าคน
“สุดยอดเลยไมอิ!”
“ท่าเต้นนี้เต้นยังไงเนี่ย?”
“ฉันอยากเรียน!”
“เพลงนี้ล้างสมองสุดๆ เลย!”
“นี่เป็นเพลงอูโจวของพวกเธอเหรอ?”
“สไตล์แปลกใหม่ดีนะ แอบคล้ายกับเพลงเทพที่อาจารย์ไป๋ตี้แห่งฉินโจวเป็นคนริเริ่มไว้เลย”
มิชิฮาชิ ไมอิ กะพริบตาปริบๆ
“เพลงนี้ชื่อว่า ‘แดนสุขาวดี’ เป็นผลงานที่อาจารย์ไป๋ตี้แต่งนี่แหละค่ะ”
“ทั้งชุดกับลุคของฉันรวมถึงเวทีวันนี้และท่าเต้นทั้งหมดก็ล้วนเป็นผลงานการออกแบบของอาจารย์ไป๋ตี้…”
อะไรนะ?
พี่สาวทุกคนถึงกับผงะ พี่สาวบางคนถึงกับโวยออกมาทั้งทีเล่นทีจริงปนขุ่นเคืองว่า
“ไม่ยุติธรรมเลยๆ ทำไมอาจารย์ไป๋ตี้ไม่แต่งเพลงให้พวกเราบ้างละ?”
ขณะเดียวกัน ผู้ชมมากมายนับไม่ถ้วนที่นั่งรอหน้าจอเองก็ยังรู้สึกไม่จุใจ ถกเถียงกันอย่างบ้าคลั่งบนโลกออนไลน์
เพลงนี้มอบความสะท้านใจให้กับทุกคนมากเกินไปแล้ว!
‘เป็นไป๋ตี้จริงๆ ด้วย!’
‘ไป๋ตี้นี่เก่งรอบด้านเกินไปแล้วมั้ง!?’
‘ทำไมเขารู้ภาษาอูด้วยละ?’
‘รู้ภาษาอูยังไม่เท่าไหร่ เขายังรู้เรื่องเต้นอีก!’
‘ท่าเต้น ‘แดนสุขาวดี’ เมื่อกี้ออกแบบได้สวยสุดๆ ไปเลย บอกได้คำเดียวสมกับเป็นผู้บุกเบิกเพลงเทพจริงๆ!’
‘เพลงนี้รู้สึกล้างสมองยิ่งกว่า ‘เพลงควงต้นหอม’ ก่อนหน้านั้นซะอีก!’
‘ฮ่าๆ คงมีแค่เพลงเทพของฉูฉือเท่านั้นที่พอจะชนกับไป๋ตี้ได้ละนะ’
‘ฉันชอบมิชิฮาช
