เป็นมืออาชีพของรายการนี้ยังมีคนที่สามารถแบกเอาไว้ได้อยู่!’
‘จ้าวหลานอิงสุดยอด!’
‘เริ่มให้คะแนนแล้ว!’
‘ดูนั่นสิ ไปตี้เขาหล่อจริงๆ เลย!’
‘พี่จ้าวแกร่งมาก!’
‘ฮาๆๆ พี่จ้าวไร้เทียมทาน!’
‘จางซีหยางยังบอกเลยว่านี่คือระดับราชินีเพลง!’
ต่อมาพี่สาวคนที่สองขึ้นเวที พี่สาวคนที่สองเป็นนักแสดงชื่อว่าหลี่เชี่ยน ฝีมือการร้องเพลงแน่นอนว่าไม่โดดเด่น ผู้ชมเองก็ไม่ได้คาดหวังอะไร
แต่ทันทีที่เสียงร้องของเธอดังขึ้น ทุกคนกลับพากันประหลาดใจ
‘โอ้!’
‘พี่เชี่ยนนี่ใช้ได้เลยนะ!’
‘ทักษะการร้องดีเกินที่ฉันคาดไว้อีก!’
‘เวทีอลังการมาก!’
‘ว้าว พี่เชี่ยนเชี่ยนเต้นได้ด้วย?’
‘ฮ่าๆๆ ระดับการเต้นนี้ก็พอไหวอยู่นะ’
‘คาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะแสดงออกมาได้เป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้!’
เพราะเวทีถูกออกแบบอย่างหรูหราบวกกับเสียงร้องที่มีการปรับแต่ง ทำให้การแสดงของหลี่เชี่ยนได้รับการยอมรับอย่างคาดไม่ถึง!
แน่นอนนั่นเพราะมาตรฐานที่ผู้ชมตั้งไว้กับนักแสดงค่อนข้างต่ำ ที่สำคัญที่สุดคือการแสดงนี้ทำให้ผู้ชมรู้สึกแปลกใหม่!
จ้าวหลานอิงร้องเพลงดีเป็นเรื่องปกติ แต่หลี่เชี่ยนที่เป็นนักแสดงก็ร้องเพลงได้ดีขนาดนี้ แถมยังเต้นท่าง่ายๆ ได้อีก นี่ก็คือความเซอร์ไพรส์จากความแปลกใหม่ไม่ใช่หรือ?
ความเซอร์ไพรส์ยังไม่จบแค่นี้ คนที่สาม คนที่สี่ คนที่ห้า ผู้ชมพบว่าการแสดงเหล่านี้แม้ไม่เทียบเท่ามืออาชีพแต่ก็ทำได้ดีเป็นเรื่องเป็นราว ทำให้เกิดความแตกต่างที่ชวนทึ่งขึ้นม