้าเบาๆ
จากนั้นจ้าวหลานอิงก็ขึ้นเวทีร้องเพลงตัวแทนของเธอจากยุคเก่าก่อน
หลินจือไป๋ฟังไปฟังมาสีหน้าก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ
จากนั้นก็แอบเรียกระบบขึ้นมาอย่างเงียบๆ
“คะแนนร้องของจ้าวหลานอิงเท่าไหร่?”
“คะแนนรวมด้านการร้อง 80 คะแนน”
หลินจือไป๋อดยิ้มไม่ได้ไม่แปลกใจเลยที่รู้สึกว่าเธอร้องเก่งกว่าตัวเขาเองเสียอีก
นี่มันระดับราชาเพลงหรือราชินีเพลงชัดๆ!
จ้าวหลานอิงคือพี่สาวตัวท็อปที่สุดของรายการ
ตอนนี้เป็นดาราแถวหนึ่งเมื่อก่อนก็เกือบได้เป็นราชินีเพลงอยู่แล้ว
หลินจือไป๋คิดในใจว่าถ้าจ้าวหลานอิงคว้าโอกาสไว้ได้ในครั้งนี้
มีโอกาสสูงมากที่จะกลับมาเจิดฉายก้าวขึ้นเป็นราชินีเพลง!
“เป็นยังไงบ้าง?”
จ้าวหลานอิงร้องจบก็เดินลงจากเวทีผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆ รีบยื่นน้ำให้แก้วหนึ่ง
หลินจือไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า “พี่จ่าวไม่มีปัญหาอะไรเลยฝีมือการร้องระดับราชินีเพลง”
“บนเวทีนี้ไม่ต้องปรับอะไรแล้วครับ”
ต่อมาฮั่วเหมยขึ้นเวทีแม่ฮั่วเหมยเป็นนักแสดงแต่ฝีมือร้องเพลงก็พอใช้ได้
อยู่ในระดับนักร้องเสียงดีประจำห้องคาราโอเกะ
เธอเองก็รู้ตัวว่าตัวเองยังไม่ใช่มืออาชีพ
จึงเลือกเพลงเก่ายุคก่อนที่ไม่ต้องใช้พลังเสียงมากนัก
หลังจากนั้นคนอื่นๆ ก็ทยอยขึ้นเวทีแสดงผลงานที่เตรียมไว้สำหรับเวทีแรก
โดยเฉพาะชิวอิ่งผู้รับบทเป็นหลินผินหรูได้ร้องเพลง ‘ไม่อาจ อภัย’
ซึ่งพอหลินจือไป๋ได้ฟังก็รู้ทันทีว่าเพลงนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน
แต่เซอร์ไพรส์ที่สุดกลับเป็น
