‘ช่างเถอะ ได้คุยกับปู่เยโหวสักคำฉันก็มีความสุขแล้ว!’
ชื่อของคน เงาของต้นไม้ ไม่ว่าจะจากใจจริงหรือไม่ แต่เมื่อมีโอกาสพูดคุยกับปู่เยโหว ทุกคนก็ต่างตื่นเต้น อย่างไรคนเหล่านี้ก็เป็นแค่นักเขียนตัวเล็กๆ ย่อมมีความเคารพชื่นชมต่อนักเขียนชื่อดังเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ‘ฉันอยู่กลุ่มเดียวกับปู่เยโหว’ นี่ก็คงพอเอาไปคุยอวดกับใครต่อใครได้หลังจากนี้?
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนในวงการวรรณกรรมมักดูแคลนกันเอง สำหรับที่หนิงเหมิงบอกว่าปู่เยโหวจะมาชี้แนะการเขียนนิยายด้วยตนเองนั้น นักเขียนเหล่านี้ก็ไม่ได้สนใจอะไร ของอย่างการเขียนนิยายจะสอนกันได้ยังไง? มันเป็นเรื่องเฉพาะตัวเกินไป อย่างมากก็แค่สอนได้พื้นฐานนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น ผู้ที่เข้ามาในกลุ่มนี้ได้มีหรือจะพื้นฐานแย่?
ในขณะเดียวกันหลินจือไป๋อยู่ที่บ้าน และกำลังใช้ระบบสั่งผลิตนิยายออนไลน์ที่เขาเคยเห็นในชาติก่อน นิยายพวกนี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเอง แต่จะเอามาแบ่งปันให้กับเหล่านักเขียนนิยายออนไลน์รุ่นแรก เขาทุ่มเทอย่างหนักเพื่อทำให้เว็บไซต์นี้สำเร็จ ถึงขั้นเสียสละอยู่สักหน่อย
ทันใดนั้นหนิงเหมิงส่งข้อความมา “ท่านประธาน กลุ่มตั้งเสร็จแล้วครับ!”
หลินจือไป๋ตอบ “ส่งเลขกลุ่มมาให้ผมหน่อย”
จากนั้นหลินจือไป๋ก็หยิบโทรศัพท์สีดำขึ้นมา ใช้ตัวตนของปู่เยโหวขอเข้าร่วมกลุ่มแชทชั้นเรียนนิยายออนไลน์เสินฮวา หนิงเหมิงกดอนุมัติทันที จากนั้นก็พิมพ์ในกลุ่มว่า “ขอต้อนรับนักเขียนชื่อดั
